На 29 ноември 1981 година убавата и талентирана актерка Натали Вуд, тогаш 43-годишна, исчезнува од семејната јахта The Splendour лоцирана во близина на островот Санта Каталина крај бреговите на Калифорнија.
Телото и е откриено набргу потоа во водите на Тихиот Океан, само на еден километар и половина растојание од јахтата. Натали Вуд е родена во 1938 година во Сан Франциско. Ќерка е на руски имигранти.
Свијата филмска кариера ја почнува уште како дете. Во 50-тите, 60-тите и 70-тите години е една од најпопуларните холивудски ѕвезди. До 25-тата година има три номинации за наградата „Оскар“. Учествувала во „Чудо на 34-та улица“, „Вестсајдска историја“, „Сјајот во тревата“ и др.
Умира на 29 ноември 1981 година на 43-годишна возраст. Во тоа време имамло неколку гласини што се случило, зошто се случило, и дали некој – друг пријател на Вуд-може да е одговорен за нејзината смрт.
Фокусот на вниманието речиси веднаш се насочува кон нејзиниот сопруг Роберт Вагнер, кој во тоа време има 51 година. Вуд се омажила за него двапати. Нивниот прв брак – од 1957-та, бил продолжен само 5 години. Вториот, започнал во 1972-та, а изгледал повеќе од солиден и исполнет со љубов, барем до предвремената смрт на актерката.
По инцидентот немало истрага, но таа била прекината по само две недели, кога судските тестови на Томас Ногучи биле објавени дека Вуд се лизнала и како резултат на тоа се удавила. Во моментот на нејзиното исчезнување имало само уште три лица на јахтата – нејзиниот сопруг Вагнер, актерот Кристофер Вокен и капитенот на јахтата Денис Даврн.
И тројцата биле испрашувани и им рекле на истражителите што знаат. Сомневањата и хипотезата за настаните во предметната ноќ останале, но немало причина да се смета дека смртта на Вуд била нешто различно од несреќен случај.
Вагнер првично ја раскажал својата верзија за случката пред истражителите веднаш по инцидентот. Тој негирал да е поврзан на каков и да е начин со смртта на Вуд. 30 години подоцна, во 2011, шерифот на Лос Анџелес повторно ја отвориле истрагата, повикувајќи се на „сериозни нови индиции“. Инспекторите не кажуваат какви конкретни „нови индиции“ се присутни, но од јавно достапни информации изгледа дека најверојатно ги возбудило барем три фактори:
- постојано менување на приказните на единствените сведоци;
- неодамнешните модринки, означени во извештајот од аутопсијата на Вуд – по телото, рацете и левиот образ, кои би можеле да одговараат на траги од тепање;
- тишината на нејзиниот поранешен сопруг Вагнер – кој категорично одбива да разговара со истражителите, но е последниот човек кој ја видел жива.
Меѓутоа, тешко е да се замисли како некој од овие фактори ќе доведе до сериозен напредок во истрагата децении подоцна, или како што и да е од овие работи може да се смета за „нови индиции“. Со продолжувањето на истрагата во 2011 година, агентот на Вагнер издаде изјава.
Во него се велеше дека семејството на актерот верува дека шерифот на Лос Анџелес ќе „процени дали има нови информации во врска со смртта на Натали Вуд Вагнер, дали таа одговара на реалноста и дали доаѓа од веродостоен извор или извори, и нема едноставно да се обидува да ја искористи предноста на 30-годишнината од нејзината трагична смрт “.
Досега, Вагнер сè уште не е уапсен, но се заговара во 2018 година. Ова се случи откако портпарол на полицијата во Лос Анџелес објави изјава во четвртокот дека Вагнер веќе „претставува интересно лице“, бидејќи нови сведоци сведочеа кои ја „опишуваат новата секвенца на настани кои се случиле на јахтата во предметната ноќ“. Пред „48 часа“ на CBS Leight.
Џон Корина од полицијата на Лос Анџелес вели дека според него Вагнер „постојано ја менува со по нешто историјата и неговата верзија за настаните едноставно не звучи веродостојно“. И ете, дека смртта на Натали Вуд повторно е на дневен ред, 37 години подоцна.
Инспекторите видливо се потпираат на капетанот на јахтата Даворн кој во 2011-та признава во интервјуто за „Today Show“ на NBC дека лажел за време на првичната истрага. Неговите нови тврдења се дека имало борба на јахтата што на некој начин довела до смрт на Вуд. Запрашан зошто е проговори 30 години подоцна, тој вели: „Се обидував да ги откријам информациите за тоа во текот на многу години, но никој не се интересираше – досега“.
Во изданието, посветено на смртта на Вуд, најверојатно ќе биде пример за квалитетна телевизија, но е подобро да не се става знак на еднаквост меѓу телевизиски теории и шпекулации, и докази неопходни за успешно гонење.
Прво, важно е да се напомни дека „претставува интересно лице“ е само дефиниција за човек кој е под истрага од полицијата и е предмет на посебно засилено внимание. Тоа не значи дека предметниот човек е прогласен за „осомничен“ или „виновен – човекот директно обвинет за извршување на кривичното дело.
Дали е шокиран, несреќен и трагичен настан? Или е нешто повеќе злобно-како убиство? Тие се обидуваат да ги пронајдат причини кои иследниците не можеле пред 37 години да ги пронајдат. Но, како може овој случај да се донесе на суд овие денови?
Тоа е само – според американскиот закон каде не постои ограничување за убиство. Државата може да гони за тоа во секое време. Но, без разлика колку години подоцна се води ваков случај, правилата за индиции и докази остануваат исти. Прво, неопходно е да се докаже обвинението „надвор од какво било разумно сомнение“. Тоа е, наводите, инсинуациите и промените во хипотезата едноставно не се доволни.
Второ, иако обвинителите во секое време не мораат да докажуваат мотивации, љубопитни луѓе секогаш сакаат да научат повеќе. Поротата ќе праша зошто еден човек кој двапати се оженил со жена би ја сакал нејзината смрт.
Ако властите не можеле да одговорат на ова прашање веќе речиси 40 години, се чини малку веројатно дека непобитен аргумент на волшебен начин ќе излезе на виделина токму сега. Трето, поротниците бараат да слушнат убедливи докази.
Капитенот Даворн може и да ја променил својата верзија за настаните од 30 години подоцна, за време на истрагата во 2011-та за докажување на криминалот, но сега тој би бил изложен на цел куп прашања од искусни адвокати: „Тогаш Дали лаже, или лажел сега? “,“ А, патем, колку пати сте биле испрашувани во последните повеќе од 30 години? Дали некој од овие верзии одговара на онаа која решавате да ја откриете сега? “ и така натаму. Поранешниот капетан на јахта е тешко да одговори на таквите прашања особено ако убедлив.
Што се однесува до Вагнер, тој едноставно одбива да зборува. Во американското законодавство постои т.н. Петти амандман на Уставот, што му дава апсолутно право да молчи – да не сведочи против себе.
Инспекторите може да се незадоволни од тоа или дури и да го сметаат за сомнително, но нема поротници, на кои ќе им биде дозволено да прифатат тишината ако признание на вина. Всушност, судијата експлицитно ќе нареди поротниците да не го стори тоа.
Инспекторите може да не го сакаат тоа, јавноста може да гледа на Вагнер како обвинето лице, но тишината е адекватна стратегија на однесување и не може да биде употребено против него.
Конечно, за прашањето за индиции и докази: колку други сведоци може да ги наведат обвинителите и што ќе се сеќаваат на нив? Доказот обично го губи рецептот после речиси четири децении. Освен тоа дали некој сведок, обезбеден од државата во потенцијално обвинение против Вагнер, ќе може да каже дека ј раскажувал оваа верзија за настаните и пред тоа? И ако не, зошто да не?
И зошто сега ја кажува? Ова не го менува фактот дека многу луѓе најверојатно лесно ќе веруваат во убедливите теории за можната грешка на Вагнер. Но истовремено треба да се запамети еден важен факт: холивудските теории и казни во судница се толку далеку од реалноста колку конфликтот на приказни кои Даворн ги открил пред истражните органи во 1981 и во 2011 година.
Во овој смртен случај, како и во секое потенцијално убиство, може да некој биде сослушан и да прерасне во тужба во секое време, а многу сомнително да биде и обвинението против Вагнер за смртта на Натали Вуд, кое може да стигне до судот. И дури и ако тоа се случи, колку и да е малку веројатно, рационалните сомнежи веројатно ќе преовладуваат како аргумент.