Така тој создаде впечаток дека во германската влада има несогласувања во однос на руската агресија во Украина
Германскиот министер за надворешни работи Штајнмаер се почесто инсистира за затоплување на односите меѓу Западот и Русија. Оваа позиција е колку правилна, толку и е погрешна, тврди Рајнхард Везер од “Франкфуртер алгемајне цајтунг” во коментарот објавен и во “Дојче веле”.
Германскиот министер за надворешни работи Франк-Валтер Штајнмаер сам се стави во сомнителна светлина. Со серија од говори во текот на летото тој создаде впечаток дека во германската влада има несогласувања во однос на руската агресија во Украина. Овие искази можат да се сумираат вака: Западот мора да покаже повеќе разбирање кон Русија и да подаде рака на Москва.
Посебна тенденција можеше да се забележи и во најновите изјави на Штајнмаер: За “Франкфуртер алгемајне цајтунг” тој предложи да се продолжи со контролата над вооружувањето во Европа, а Русија повторно да биде поканета во кругот на земјите од Г-8. Посебна интерпретација на зборовите на Штајнмаер не е потребна. Министерот за надворешни работи неколку пати јасно рече дека токму руското раководство е виновно за новите тензии во Европа.
Покрај тоа, тој настојчиво повторува дека клучот за враќање на мирот во Европа се наоѓа во рацете на Кремљ, кој е должен да го промени своето однесување. Министерот за надворешни работи прави токму она што се очекува од политичар што носи владина одговорност: тој не само ги опишува фактите, а бара излез од една ситуација, која е исклучително опасна за цела Европа.
Слични напори задолжително сугерираат дека пред руското раководство треба да се демонстрира и подготвеност за разговори.
Најмногу значајно е оваа апстрактна подготвеност да биде обврзана со конкретни теми – на пример со преговори за контрола на оружјето во Европа.
Се разбира, министерот за надворешни работи нема илузии за шансите за успех кои се минимални. За тоа Штајнмаер не носи вина. Тој, сепак, е одговорен за тоа дека изјавите се пречекуваат на Запад со поголем скептицизам.
Поради внатрепартиски размислувања за надворешни работи на нишан е реториката кон оние луѓе во неговата Социјалдемократска партија, кои ја симпатизираат Русија, а со тоа го пушта од шишето духот на политиката, предводена од неговиот сопартиец и пријател на Кремљ Герхард Шредер.
Точно е дека предметната политика кон Русија наиде во сосема други времиња, но уште тогаш нејзин коавтор беше токму Штајнмаер. Така што денес неизбежно се наметнува прашањето: колку од онаа политика се уште е во главата на министерот?
Сигурно е само едно: барајќи сомнителна внатрешен профит, тој успеа да го изигра големиот дел од довербата која со напорен двегодишен труд беше извојувана во Полска, во балтичките држави и во Украина. А со тоа ја ослабна и позицијата на Германија во напорите да ги намали тензиите во Источна Европа.