Дури и победата против исламистите во Сирија нема да доведе до целосна победа над тероризмот.
Главните надворешнополитички предизвици за Русија во 2016 година ќе бидат односите со САД и со Турција, како и заканата за вклучување на Русија во сунитско-шиитскиот конфликт, е оценката на специјалисти од Валдајскиот клуб. Авторите на извештајот “Меѓународни закани-2016”, чија цел е да бидат наведени заканите кон надворешната интереси на Русија, констатираат дека “Русија секогаш се наоѓала под притисок на конкурентни цивилизации од Запад и Југ”. Валдајскиот клуб беше формиран во 2004 година и ги соедини руските и западни експерти за надворешна политика, а од 2006 година со неговите членови редовно се среќава со Владимир Путин. Според заменик-директорот на Центарот за политички технологии Алексеј Макаркин дури и 30% од експертскиот документ да се оствари, тоа може да се оценува како не така лош резултат.
Предизвици кон руските позиции од Југ претставуваат “динамички развој Турција, Иран и Кина”, кои градат “планови за Кавказ и Средна Азија”. Од Запад заканата претставува политиката на САД, која се води против Русија “мулти-димензионална војна”, се вели во извештајот. Целта на овие активности е да биде ослабена Русија, а потоа Москва да биде присилена да стане партнер на Америка како и ограничувањето на Кина.
Тоа, според авторите на извештајот, е “главен проект на XXI век” за САД. Според експертите во извршување на таа цел САД се обидуваат внатре во земјата “да создадат меѓу населението [Русија] чувството на ќор-сокак, неизбежен колапс, да провоцираат незадоволство од власта”. Во надворешната димензија Вашингтон небаре сака да ја изолира Москва, создавајќи околу неа “ограда од проамерикански режими”. Еден од најсериозните ризици за Русија во 2016 година претставува уште повеќе влошувањето на односите со Турција.
Москва воведе серија санкции во однос на Турција, откако на крајот на ноември турските военовоздухопловни сили соборија од сириското небо руски борбен авион Су-24, кој според Анкара го прекршил турскиот воздушен простор. Во блиска иднина според експертите “вртоглавите успесите” во Сирија може да доведат до директен воен судир на Москва со Анкара. Притоа е можно такво сценарио, каде што Русија и Турција може да не влезат во отворен воен конфликт, но како цели на диверзии ќе бидат употребени вселенски сателити, интернет инфраструктура и комуникациски системи. Главен ризик за Русија на јужното крило на внатрешнополитичките активности е опасноста од тонење на земјата во сунитско-шиитскиот конфликт на страната на шиитскиот Техеран, против кого се сунитските земји на чело со Саудиска Арабија. Во извештајот се нагласува дека дополнителни ризици создава фактот дека руските муслимани припаѓаат на сунитскиот гранка на религијата. Покрај се тоа ги вовлекува конфликт меѓу сунитите и шиитите, што ќе ги усложни односите на Москва со сунитската опозиција во Сирија. Дури и победата против исламистите во Сирија нема да доведе до целосна победа над тероризмот, истакнуваат авторите на анализата.
Постои опасност џихад терористички групи да се регрупираат и концентрираат во една од Централна републики. Особено е нагласена потенцијалната опасност од развој на негативни тенденции во Таџикистан, каде државните власти ја сметаат главната опозоционна сила – Партијата на исламското преродба на Таџикистан – за терористичка. Како повеќето изложен на опасноста од политичка нестабилност Таџикистан беше посочен и од експертите на Minchenko Consulting. Меѓу опасностите не треба да биде доведена можноста од заострување на вооружениот конфликт во Украина, сметаат експертите. Според нив западноевропските партнери на Киев од Нормандската четворка Германија и Франција ќе ја задржуваат Украина од обновување на активните борбени дејства. Според авторите на извештајот нема да бидат укинати санкциите против Русија, наметнати од западните земји, и тоа нема да се случи поради неурегулирањето на конфликтот во Донбас. Но на тоа засега Русија не може да се спротивстави ефективно. Поради тоа што во таа положбататаа е доста слаб играч во противотпорот со САД, и токму поради тоа Русија треба да се стреми на “аутсорсинг играта во поле, подалеку од нејзината врата .