Оваа стартап реалност фрла сенка врз односите на Москва ио Вашингтон и други земји. Клучното прашање е ќе продолжи ли извлечената храброст на Путин да испраќа вооружените сили на остро оспорувани еднострани мисии, или дали изборот на Доналд Трамп во САД може да доведе до евентуално одмрзнување на односите и нова ера на соработка? Мандаторот Трамп за советник за национална безбедност го избра генерал-полковник од резерва Мајкл Флин рече дека гледа на Русија како веројатен воен партнер во Сирија и во остатокот од светот.

Воената моќ на Путин денеска е остар контраст со последните денови на Советскиот Сојуз, кога Руската Федерација наследи огромен спектар на армија со 4 милиони војници, кои едвај можеше да си дозволи да се хранат.

Русија брзо го намали бројоит на војската до 1 милион, но потоа се покажа дека е во ситуација во која требаше да се бори со бунтовниците во поголемиот дел на 1990-те години во отцепената република Чеченија. Во петдневнаата војна со Грузија армиските делови во текот на 15 години на акутна потреба од нова техника, се судрија со системски неуспесни возила и на средствата за комуникација и имаа жртви при пријателски оган поради неточни пукнатини. Лути од овие проблеми, Путин и воените команданти започнаа програма за радикално преструктуирање и финансирање.

Веројатно најважната промена денес е во квалификациите на самите војници. Иако сите мажи меѓу 18 и 27 години се уште треба да поминат задолжителна едногодишна воена служба, Русија привлекува се повеќе доброволци за период од најмалку две години и гради култура која истакнува армијата како место за кариера.

Регрутите добиваат ништожни 2000 рубљи (31 долари) месечно, а оние кои потпишуваат договор за подолга служба – десеткратно поголем почетна плата и дополнителни привилегии. Зголемувањето до наредник значи месечна плата од околу 40.000 рубљи (620 долари), што е подобро од просечната плата во цивилниот сектор.

Руското Министерство за одбрана рече дека склучил договор со армија војници, од кои поголемиот дел се поранешни регрути избрале да останат, од 2015 година се повеќе се регрути во војска.

Живеејќи во Москва воениот аналитичар Павел Фелгенхауер рече дека двегодишната рецесија во Русија и слабеењето пазар на трудот “многу го олесниа регрутирањето на наемни војници доброволци”.

Во новоотворениот центар за регрутирање на војници во Екатеринбург, најголемиот град во централниот дел на Русија, офицери во нови сјајни униформи подарени од шарените армиски брошури содржат компјутерски тестови за проценка на кандидатите.

“Армијата станува посилна и бројот на наемните војници се зголемува”, рече генерал-мајор Александар Јаренко, кој раководи со центарот за селекција во Екатеринбург.
“Оружјето е доста напредно и бара високо ниво на обука.”

Некои од регрутите во армијата приоѓаат од прагматични причини за изборот, а други се ентузијасти од идејата за авантури.

“Решив да склучам договор, затоа што нуди добри перспективи за иднината, особено за луѓето со високо образование”, рече 22-годишниот Владислав Волхин кој има завршено информатичка технологија.

“Цивилните професии се рутински, а воената служба е шарена и интересна”, рече 21-годишниот Дмитриј Баталов кој е дипломирал финансии и право, но претпочита да ги следи стапките на неговиот чичко, ветеран од специјалните единици, кој се бореше во Чеченија. Баталов рече дека се надева неговата кариера да е проследена со “постојан ризик, борба против злото, специјални операции”.

Можноста за слични мисии е реална. По 2014 година Русија ги зголеми тензиите во односите со Западот до невидени нивоа од Студената војна..

Прво Русија го зазеде светкавично Крим од соседна Украина, а потоа започна скриено да испраќа помош на проруските бунтовници во сецесионистичкиот исток на земјата. Потоа Русија започна воздухопловна кампања во Сирија во поддршка на претседателот Башар Асад и против помошта од САД бунтовнички групи, како и против заедничкиот непријател “Исламска држава”.

Минатиот месец единствениот руски носач на авиони – “Адмирал Кузнецов”, се приклучи кон базираните авиони на копното во бомбардирањето на цели во Сирија. Тоа беа првите напади извршени од носач на авиони во историјата на Русија. Москва ја користи кампањата во Сирија, за да тестира за прв пат во битка неколку нови модели ракети, авиони, бомбардери и борбени хеликоптери.

На почетокот на деценијата Кремљ вети дека ќе потроши 20 трилиони рубљи (над 300 милијарди долари) за одбрана до 2020 година. Оваа обврска не беше изменет, иако Русија падна во рецесија како последица на комбинацијата од ниски цени на нафтата и санкциите од Западот поради борбите во Украина.

Само минатата година Русија потроши рекордни 3,1 трилиони рубљи (48 милијарди долари) за одбрана, што е за 25 отсто повеќе во однос на емитирани средства во 2014 година и над една петтина од вкупниот буџет на земјата. Руските вооружени сили се здобија со 35 интерконтинентални балистички ракети со нуклеарни боеви глави, над 240 борбени авиони и хеликоптери, и близу 1.200 тенкови и други оклопни возила – невидено зголемување на рускиот арсенал по советските времиња.

Аналитичарите предупредуваат дека силите на Путин може да се подготвени да дејствуваат послободно во Сирија, Украина или на други места, очекувајќи дека Трамп ќе претпочита да склучи договори, како се сообрази со интересите на Русија, наместо да се конфронтира со неа.

Тренин рече дека изгледите за лични контакти меѓу Трамп и Путин “може да значи подобар пристап за справување со релативно тешки односи”.

Фелгенхауер обрна внимание на иронијата дека независно од тоа дали Западот би дал значаен отпор, највисокото раководство на Русија може да посочи секое противење на неговите активности како оправдување за трошењео на уште поголеми суми за одбрана.
“Руската армија во моментов има директен интерес од повеќе конфронтации со Западот”, рече тој.