На 19 август 1934 година во Германија се одржа референдум. Околу 89.9 проценти гласачите му дадоа поддршка за создавање на функцијата Фирер – обединувајќи ги правата и обврските на канцеларот и претседателот. Со тоа Адолф Хитлер стана господар на војната.
Една година претходно тој стана канцелар, бидејќи неговата партија го доби мандатот да формира коалициска влада и како најголема политичка сила во парламентот, тоа го стори.
На 2 август 1934 година, почина претседателот Пол Лудвиг Ханс Антон фон Бекендорф и фон Хинденбург. Ова му го отвора патот на Хитлер да одржи референдум на кој националсоцијалистите почнаа да ги остваруваат своите соништа.
Веднаш по ова гласање, Хитлер воведе диктатура, користејќи го државниот апарат за да го уништи секој отпор. Овој процес не треба да се смета за постепена ерозија на граѓанските права или правата на обвинетите кривични престапници.
Сè се случува многу брзо, и често нацистите дури и не се мачат да се справат со тужби. Многу од нивните политички противници се уништени во битката или директно убиени. Сепак, во предвоените години, Хитлер ја имаше поддршкаат од повеќето Германци, бидејќи успеа да ја намали невработеноста и да ја заживее економијата.
Хитлер потоа ја стави Германија на патот на освојување, што ќе доведе до Втората светска војна.
Нејзините први територијални придобивки практично ги доби без борба. Англија и Франција, вкопани во сопствените економски проблеми имаа очајна потреба од мир, така што не се вмешаа кога Хитлер го наруши Версајскиот договор и започа да гради германскаа армија, ниту кога негови војници ја окупират Рајнската област и градеу утврдувања (март 1936 г .). Тие не се вмешаа ниту кога ја припои и Австрија (март 1938).
Тие дури тивко ја прифатоја во (септември 1938) анексијата на Судетенланд, добро воспоставената погранична област на Чехословачка. Меѓународниот договор, познат како Минхенски пакт, на што Англичаните и Французите се потпираат дека ќе донесе “мир во наши денови”, ја оставија Чехословачка со врзани раце и само неколку месеци подоцна Хитлер го зазеде останатиот дел од земјата.
На секоја фаза тој итро комбинираше аргументи во корист на неговите акции и со закани дека ќе започне војна, дека ако неговите желби не бидат исполнети, тој ги исполнуваше своите фантзаии. Сепак, Англија и Франција беа решени да ја одбранат Полска, следната цел на Хитлер.
Тој брзо да донесе мерки, во август 1939 година потпиша “пакт за ненапаѓање” со Сталин – всушност агресивна унија, со кој двајцата диктатори се разбаа и подоцна ја поделија Полска. Девет дена подоцна, Германија ја напаѓа Полска, а по шеснаесет дена истото го прави и Советскиот Сојуз. Тогаш, иако Англија и Франција објавија војна против Германија, Полска наскоро беше поразена.