Во февруари 2012 година Ибрахим Рабари заедно со колегата Вилијам Бјујтер го употреби за прв пат терминот “Grexit” за опасноста од излегување на Грција од еврозоната. Тогаш тој и неговите колеги од американската банка Citigroup ценеа дека тоа може да се случи со веројатност од 50% за следните 18 месеци. До 2014 година тие ја зголемија оваа можност до 90 проценти.
Грција останува член на монетарната унија и во 2015 година, но темата Grexit се врати, бидејќи Атина не успева да постигне договор со доверителите, а средствата во буџетот се намалува со секој изминат ден. Употребата на оваа година на зборот во статиите на новинската агенција Bloomberg е на највисоко ниво од создавањето на самиот термин.
Токму здружувањето на два зборови или нивните почетни делови во еден е омилен потфат на лингвисти-економисти. На сличен начин се формирани и неколку други, макар и не толку популарни зборови. Така од зборовите Germany (Германија) и China (Кина) се добие терминот Chermany кој ги означува земјите со највисок трговски суфицит – и Германија, и Кина (во уште поголема мера) обезбедија за извоз многу повеќе продукција отколку што увезуваат, а најчесто станува збор за стоки кои не се суровини.
Сличен неологизам е и терминот Chindia, обединувајќи ги во себе двете најголеми земји во развој, кои во рамките на идните 10 години се очекува да достигнат обем на својот БДП како најразвиените држави. Навистина, треба да се истакне дека зборот Chindia наиде уште пред кризата и за разлика од БРИК не е особено популарен.
Сега сепак Рабари создаде нов збор. Фактичката перспектива пред Грција денес тој го нарекува со терминот “Grimbo” – мешавина од “Greece” и “Limbo” – како израз за нешто што се оддолжува.
Зборот е искован поради “сивите сценарија според кои Грција не добива пари од Европејците и во догледна иднина нема решение”, изјави за Bloomberg TV Рабари.
И при тоа тој прави разлика помеѓу две сценарија. Во првиот се стига до договор за нов пакет помош, но само откако се воведе контрола врз капиталот и веројатно исто и неможност за плаќање. Тоа би било можно ако не биде постигнат договор во рамките на преговорите за финансиска помош, додека Европската централна банка (ЕЦБ) ги стави границите на итните заеми за грчките банки.
“Шокот може да донесе дополнителен импулс и за двете страни, за да завршат преговорите”, пишуваат економистите на Citigroup во студија од оваа недела.
Втората можност е Грција да не добие нова помош и да не може да го сервисира долгот, по што ќе воведе контрола врз капиталот, како и должнички обврзници – комерцијални хартии од вредност (краткорочни обврски од тип IOU), но сеуште да го задржи и еврото како платежно средство.
“Со текот на времето ликвидноста и особено ограничувањата за повлекување пари од банките ќе го зголемат притисокот врз грчката влада и со тоа може да предизвикаат нови избори”, пишува Citigroup.
“Ова би можело да доведе до мандат за нов договор со еврозоната за пакет помош или да го отвори патот за евентуално грчко излегување од еврозоната. Но, тоа е поврзано со неизвесноста за Грција за голем временски период “.
Задолжената Грција се насочува со години на прекумерен дефицит кон нормални нивоа. Атина го намалила во 2014 година својот буџетски дефицит до 3,5 отсто од бруто домашниот производ по 12,3% од БДП порано, соопштија од европската статистичка служба Еуростат во Луксембург. Европската комисија првично очекуваше уште подобро ниво од 2,5%. Во моментов, сепак земјата нема зошто да се грижите за последици поради дефицитот, бидејќи под условите на сегашната постапка утврдена од Брисел, Атина има рок до 2016 година, за да одговори на Мастрихшките барања за дефицит од 3 отсто.
