Станавме мизерна, ситна, незначајна држава. Начинот на кој некои западни земји, а сега и Европската комисија буквално мијат под со Хрватска, барајќи да ја прифатиме одлуката на Арбитражниот суд, зборува дека секоја европска мивка и нејзиниот брат си земаат за право да ја понижуваат Хрватска.
Јасно им е и на нив дека арбитражната постапка е тешко корумпирана, тоа го знае и Германија, го знаат тоа земјите на Бенелукс, тоа го знае и Европската комисија, но сепак бараат од Хрватска да ја наведне главата и да го прифати решението. Зошто?
Зошто сами се поставивме во улога на слаба, никаква, незначајна држава, целосно неважна членка на ЕУ, чии надворешни работи веќе со години ги водат една рака дипломатски неспособни луѓе кои се само подлизурковци на странските газди и да добијат некој ред повеќе во своите CV-а за во иднина да аплицираат за некоја функција во ЕУ или НАТО, бидејќи таму се „вистинските пари”. За Хрватска – комо му е грижа?
Зошто воопшто да не почитуваат?
Впрочем, има ли некоја причина зошто Хрватска освен куртоазно, некој воопшто би ја сметал за релевантна држава? Воено: можеме да кренеме неколку авиони кои престанаа да се произведуваат пред повеќе од 30 години, а последниот сервис им личи на крпење на некој „101“ на отпад. Стопански: речиси распродадовме се, а тоа што не сме го распродале самите го уништивме, сите не престигнаа. Подобро се живее во Полска, Чешка, Словачка, Унгарија, па сега дури и во Романија. Пример за стандард ни станаа држави за кои до неодамна кажувавме вицови. Најголемиот стопански субјект „Агрокор“ е некаде меѓу стечаен управник и предаторските фондови, бидејќи никој друг не сака да му даде пари.
Демографски: само во Германија во последните три години заминаа две третини од еден Сплит. Да ја спомнеме и политиката: на инаугурацијата на српскиот претседател кој зборуваше дека Глина е дел од Србија отиде хрватскиот државен поглавар, наместо да се прати пониско дипломатско ниво.
Што се однесува до внатрешната политика, владите се менуваат, а политиката останува иста, се влегува со еден партнер во Собранието па за некое време се преминува во друг. За место во владата се рушат и партии, а важните закони се носат со прегласување на пратениците. Притоа, половина пратеници ако не седеа таму каде што седат по волја на претседателот на партијата, не би можеле да си најдат никаква пристојна работа.
Се однесуваме како последна колонија, како подложно племе чиј поглавар ја продава дедовината за шарени стакленца и понекогаш го посетува колонијалниот господар. Се уште се препукуваат дали работата ја зезна ХДЗ или СДП. Како надворешната политика да не е национална работа и како да постојат две Хрватски кои водат две надворешни политики.
И сакаме европските бирократи да бидат на наша страна? Знаете како тие размислуваат за оваа Хрватска која ја имаме? „Дај да ги стиснеме тие Хрвати бидејќи Словенците ќе им ги блокираат туристите, па Хрватите ќе ни се жалат во време на годишните одмори!”. На просечен европски бирократ шише вино кое би останало неиспиено бидејќи сред годишниот одмор мора да ургира ако дојде до некое влошување на состојбата со Словенија, повеќе вреди од цела Хрватска.
Тоа секако не значи дека во ЕУ е лошо и дека ние требаше да останеме надвор од неа, туку значи дека требавме да градиме своја силна политика. Нема пријатели во меѓународните односи, само интереси. Кој има интерес да се залага за нас? Освен Американците бидејќи се наоѓаме во многу мировни мисии.
Мала, слаба земја
Не сме голема држава и голем народ како Французите или Русите. Мали сме, но на прекрасно парче на Земјата. Нема дел од Хрватска кој нема по некоја убавина или посебност. За разлика од многу други народи, релативно неодамна добивме слобода. Многумина ја сонуваа, многу луѓе беа по затвори, многу загинаа за Хрватска да стане независна.
И што направивме? Го добивме во рака сонот на многу генерации, независна Хрватска. Во 27 години, од тие 20 во своите граници, дојдовме до слаба, презадолжена земја која зависи од наем на ефтини апартмани, а од која се бега речиси повеќе од времето кога беше војната. Токму затоа не не почитуваат. Токму затоа добиваме „ноти” како да сме некаква колонија, а не суверена земја.
Што мислите, зошто сите ја почитуваат една Швајцарија? Како прво, затоа што стопански никој не може да ја уценува. Кој и да се обиде ќе има проблеми. Второ, води еднаква неутрална политика веќе 500 или 200 години, како ќе се земе. И не најмалку важно, воената способност на Швајцарија вклучува десетици борбени авиони и над 200 тенкови Леопард 2.
Се однесуваме како питачи
А што стана Хрватска? Евтино одморалиште на европската средна и работничка класа во кое технолошки најмногу се заработува од изумот наречен фурна за пица. Бетоните и апартманите, нешто земјоделие и по нешто ситен индустриски развој – тоа е денес Хрватска. А тоа е она што го нудат 180 од 200 држави во светот и тоа повеќето од нив дури и се подобри од нас.
Освен тоа, Хрватите сами за себе се повеќе зборуваат како за „мали луѓе”, понижувајќи се пред секој самонаречен авторитет. Откако самите така се поставивме, станавме безвредни. Наместо богата, средена, силна земја, се однесуваме како питачи среќни од секоја туристичка трошка и секоја куна која ќе ја насочи некој административец од вашите оданочени пари.
Изборувајќи се за најголемото богатство кое народ може да го има, независна држава, Хрватите покажаа колку всушност малку им е дојдено до неа. Па се гласаат криминалци под фразата „тие крадат, но и на нас ни даваат!”. Какво е тоа ситно, нечесно размислување недостојно за човек. Мислите дека ќе добиете некое почитување од вредната Европа со такви поговорки? Да им го преведете тоа, би се ужаснале и би ја отпишале Хрватска и Хрватите како неупотребливи барем за уште 50 години.
И на крај, немојте да мислите дека од сето ова ќе не извлечат комедијантите на власт и уште поголемите комедијанти од актуелната опозиција. Весело и едните и другите ќе мафтаат со опашките на секој бирократ на Европската комисија, надевајќи се на некаква подобра работа, по можност надвор од Хрватска.
Индекс – Загреб