Руската операција во Сирија е насочена кон постигнување не само на регионални цели, но и формирање на нов светски поредок, пишува во The National Interest колумнистот за изданието Al-Monitor Максим Сухов.Во минатата година сириската кампања и  овозможи на Москва да постигне две важни политички цели , забележува Сухов.

Прво, Русија повеќе не може да се смета за “изолирана”, бидејќи со неа се принудени да соработуваат сите заинтересирани играчи. Некои од нив, како сириската опозиција и земјите од Персискиот залив јавно  ја критикуваат Москва, сепак зад сцената продолжуваат да водат дијалог. Овој тренд најверојатно ќе продолжи и во 2016 година

Второ, Москва постигна западните елити да го променат својот став во врска со судбината на сирискиот претседател. За Западот од политичка и оперативна перспектива соработката со Русија е многу повеќе профитабилни, отколку да биде игнорирана.Москва се потпира што е можно поскоро да го  преведе сирискиот конфликт во политичката сфера, што не е лесно. Кремљ ќе се труди за такво политичко регулирање во Сирија, при што ќе има право на глас еднакво  со Вашингтон, а неговите предлози ќе  бидат слушани. Руската стратегија може да биде комплицирана од непредвидени ризици како заострување на односите меѓуСаудиска Арабија и Иран. Во него Русија најверојатно ќе заземе неутрална позиција. Москва стравува дека ситуацијата ќе го турне САД кон ненадејни акции, ризични поради недостаток на координација во регионот. Има и опасност ИД да добие привремен рекреација. Односите на Русија со Турција веројатно уште повеќе ќе се изострат. Токму тоа може да стане пречка меѓу Москва и Вашингтон по патот на сириското урегулирање, смета аналитичарот. Москва ќе се обиде да ги  обнови односите со Египет по терористичкиот акт на патничкиот авион. Египет ќе остане важен регионален партнер, чија поддршка е потребна на Москва за поставување на иницијативите во регионот. Освен тоа, со негова помош Русија зправи  да си го среди имиџот меѓу сунитските држави кои почнаа да ја гледаат како поддржувач на шиитските држави, а тоа суштинско значи ограничување на  дипломатските можности на Москва, смета аналитичарот.

Генерално Москва ќе продолжи да  ја усвојува “својата визија за Блискиот Исток како регион со кохерентна структура за безбедност, која би и дозволила на Русија да се справи со своите внатрешни проблеми и да влијае  на заканите кон Централна Азија и Кавказ “. Притоа авторот забележува дека карактерот на конфликтите на Блискиот Исток е таков што воопшто не е лесно да се протуркаат и реализираат руските ставови и предлози.