Курдскиот фактор ќе ја продлабочи поларизацијата меѓу сунитите и шиитите во регионот.
Во ирачки Курдистан и некои соседни територии, кои не влегуваат во оваа автономија, се одржа референдум за независност. Така на Блискиот Исток се појави нова голема зона на нестабилност и конфликти, кои ќе продолжат не една година туку многу подолго време.
Ирачкиот парламент реагира, и пресуди дека нафтените наоѓалишта во Киркук влегуваат во билансот на централната влада во Багдад, соопшти Anadolu.
Дури и пред референдумот, Ирак, Турција, Иран, САД и ЕУ се спротивставија на референдумот. Русија се воздржува од јасна позиција.
Само Израел недвосмислено ја поддржа консултацијата. Тоа ги прераспределува силите, а според pravda.ru и овозможува да се направат некои претпоставки за иднината: Прво, ирачки Курдистан станува нова арена за (по Сирија) и ќе има кохезија меѓу Иран и Турција. Тие прогласија принцип на непризнавање на курдските права за референдум.
Второ, властите во Багдад изразија исклучително несогласувањето со обидите на Курдите да присоединат кон својата автономија многу арапски сунитски области.
Курдите вешто ги користат сунитско-шиитските противречности во Ирак и провоцираат раскол меѓу населението.
Мнозинството Арапи-сунити од провинцијата Анбар преферираат да се приклучат на курдските сепаратисти, отколку да се задржат во шиитската влада во Багдад.
Во суштина, курдскиот фактор ќе ја продлабочи поларизацијата меѓу сунитите и шиитите на Блискиот Исток.
Првите Курди, а потоа и сунитските Арапи, ќе се движат кон сојуз со Израел, управуван од Саудиска Арабија. Така Курдистан, а со него и територијата на “Ирак и Левант” ќе се претворат во голема арена на сунитско-шиитски и израелско-ирански судир, кој ќе биде од голем размер. И тоа ќе трае долго време.