На политички план, претседателските избори во 2016 година се пример за се поголема поделба меѓу граѓаните во САД. “Наместо да сме двопартиска нација, ние се повеќе се претвораме во две одделни еднопартиски земји”, пишува за “Њујорк тајмс” Ли Друтман, член на експертската група New America .
Повеќето големи градови, универзитетските центри, североисточните држави и западното крајбрежје традиционално се поддржувачи на Демократската партија. За возврат Југот, средните држави и руралните се типични тврдини на републиканците.
Наместо сепак да се натпреваруваат една со друга во целата држава, двете партии се повеќе преферираат да го зголемуваат своето влијание во тврдините.
Тоа е видливо и од претседателската трка. Кандидатите игнорираат голем дел од земјата и се фокусираат само на победата во грст држави, за кои анкетите покажуваат дека се одлучувачки во крајната трка. Во 2012 година само во 4 држави разликата меѓу двајцата кандидати беше околу или под 5%, додека во 1976 година нивниот број бил 20. А, тоа е добра илустрација дека изборите во САД се ‘помалку оспорувани.
Овој модел најверојатно ќе се задржи. Поделбата по партиска линија во САД се одразува на глобален тренд: урбаните области обично се космополитски и клонирани се кон левите идеи, додека предградијата и земјоделските полиња се конзервативни и тенденција да бидат привлечени од популизмот.
Како што се повеќе држави се претвораат во еднопартиска територија, опозициската политичка сила таму претпоставува дека шансата да се победи е мала и соодветно губи поттик да развива активност. А тоа пак значи дека веројатноста да се случи вистинска предизборна битка драстично се намалува.
Тоа се лоши вести, особено за демократите во Конгресот, бидејќи нивните поддржувачи се концентрирани во урбаните конгломерати (кои емитуваат помалку конгресмени) и е помалку веројатно да гласаат во година без претседателски избори (кога се избираат повеќето гувернери и така партијата губи шанса да емитува силни лидери)…….