Турскиот воен упад во Сирија, започнат во средата со американска поддршка, е можно најдобра илустрација за мачната и сложена надворешна политика на Вашингтон.
Ова се наведува во уредничкиот коментар на “Њујорк тајмс”. Според изданието целта е да се избркаат екстремистите од “Исламска држава” од една од последните нивни упоришта на сириско-турската граница, но и поблиску вклучување на Турција во битката против ИД, што очигледно е во интерес на Америка.
Тоа, сепак, предизвикува и нови компликации, посочува весникот. Еден главен приоритет на Турција во поголемиот дел од сирискиот конфликт е да се држат сириските Курди подалеку од нејзините граници, за да не им се даде поттик на курдските бунтовници во самата Турција.
Значи турската офанзива за ослободување на пограничниот град Џараблус цели исто така и да се спречи заземањето од сириските Курди, кои се најсигурни сојузници на Америка во Сирија.
Некомпатибилните цели во Сирија се само еден од изворите на тензиите и на влошени турско-американските односи до нова најниска точка.
Зголемениот авторитаризам на претседателот Ердоган со неговата масовно кампања против неговите политички противници, по неуспешниот обид за државен удар минатиот месец предизвикаа значителна загриженост во Вашингтон и другите западни престолнини.
Мачните одговор на Вашингтон на турското барање за екстрадиција на турскиот проповедник Фетулах Гулен, кој сега живее во Пенсилванија и е сметан од Анкара за архитект на заговорот, само ги продлабочува антиамерикански чувства во Турција.
Во оваа каша од конфликтни интереси администрацијата на претседателот Барак Обама е прва да става акцент на борбата против “Исламска држава” и да се обидува да спречи понатамошно влошување на односите со Турција.
Во оваа земја се наоѓа воздухопловната база Инџирлик која е од критично значење за американските воздушни операции во Сирија. Освен тоа Турција меѓу Русија и Иран треба да биде дел од секоја одлука за престанок на сириската граѓанска војна.
Администрацијата на Барак Обама е прва да ги вложи напорите да спречи едно влошување на односите со Турција, бидејќи земјата е важен сојузник на НАТО и е во една од најпознатите невралгичните точки во светот и во нејзината земја е складирано нуклеарно оружје на Алијансата.
Вашингтон даде дозвола за да се разбере колку високо го цени својот сојуз со Турција. Тоа, сепак, не треба да му дава на Ердоган картбланш за да ги крши човековите права или да има репресивни мерки кон политичките противници.