Во 2017 година во Германија треба да се одржат федерални избори. Ако не се случи ништо вонредно – на пример, голем терористички акт поврзан со миграциската криза, за појавата за која ја критикуваат Ангела Меркел, тогаш токму следната година летото таа ќе стане канцелар на Германија.
Во последните 10 години оваа канцеларка во политичка смисла ги уништи сите опасни конкуренти во раководството на христијанско-демократите. Ова го пишува во својот коментар за РИА “Новости” политикологот Александар Рар.
На чело на ХДС во моментов се луѓе кои и должат, бидејќи направија кариера покрај неа. Уште повеќе што веќе ги нема најсветлите личности од старата Западна Германија, со исклучок, можеби, на министерот за финансии Волфганг Шојбле. Тој во принцип може да се смета за кандидат за канцелар, но има три проблеми.
Прво, пред 20 години бил вмешан во внатрешен корупциски скандал. Второ, тој се движи со инвалидска количка по обидот за атентат врз него. Трето, тој веќе е над 70-години и од таа причина може да се тврди само за улогата на привремен лидер на Германија, ако не дај Боже нешто и се случи на Ангела Меркел.
Вториот најверојатен кандидат за функцијата канцелар се смета министерот за одбрана Урсула фон дер Лајен. Таа е на 57 години, ќерка на поранешен познат лидер на христијанско-демократите од Долна Саксонија. Министерката – веќе по трет пат е на министерската позиција. Од време на време таа навестува дека е подготвена да се заземе со одговорна работа. Но, таа за сега е само на рамништето како можен кандидат, само ако Ангела Меркел не може да учествува во изборите. Внатре во партијата не се гледа никој, кој го има овој авторитет и искуство како неа.
Целосно ја исклучува можноста следниот септември на власт да дојдат опозициски политичари. Главната опозициска партија – социјалдемократсите – сега се принудени да работат во коалиција со ХДС.
Во принцип, Ангела Меркел целосно ги прегази. Социјалдемократите го имаат Франк-Валтер Штајнмаер, кој пред 8 години се соочи со Меркел во битката за канцлериската позиција. Природно, по втор пат тој нема тоа да го направи. Но најважно е дека за последните 10 години социјалдемократите го загубија својот статус на втора народна партија.
Единствената во земјата народна партија, која може да освои 30-35% од гласовите на избирачите, е ХДС. Рејтингот на социјалдемократите е околу 20%, што е катастрофално малку за партија која дала тројца канцелари – Вили Брант, Хелмут Шмит и Герхард Шредер.
Денес нејзината популарност се доближува до онаа на партијата на “Зелените”, кои можат да се потпрат на 12% од гласовите. Исто така има и Лева партија, поранешните комунисти, нивната максимална изборна поддршка е само 10%.
Внатре во оваа партија има сериозен раскол меѓу оние кои се залагаат за соработка со владејачката партија, и оние кои се категорично против. Од големите партии останува “Алтернатива за Германија”. Тоа е оваа сила, против која многумина сакаат да се обединат.
Оваа партија крева десно популистички пароли, кои уживаат огромен успех меѓу германските гласачи. “Алтернатива за Германија” се објавува против приемот на бегалци и мигранти. Со овој слоган тие работат меѓу целата германска јавност и ги засилуваат своите позиции. Не ја исклучуваат можноста дека на изборите за Бундестаг тие можат да добијат повеќе од 10% и да се претворат во трета политичка сила во Германија.
Но, тие не се алтернатива на христијанско-демократите. Ангела Меркел сепак се надева дека ќе успее да ги сплоти околу себе социјалдемократите и “зелените” за спротивставување на десничарските. Не е исклучено таа да успее да го постигне тоа. Нејзината лична моќ и амбиции немаат алтернатива во Германија.
Пред изборите за Бундестаг може да се опишем со какви проблеми се загрижени германските гласачи, над какви прашања треба да работат партиите. Почнувајќи од 60-тите години на минатиот век, уште пред обединувањето, Германија е навикната да живее во удобен социјален и економска средина.
Луѓето се навикнати со корисничко општество, стабилните цени, најдобро живеалиште, просечната големина на даноците, слободата на движење, стандард на живот. Две генерации Германци се однесуваат во овој дух. И ете, дека за прв пат по 50 години восхитувачкиот германски модел почнува да пука.
Тоа е поврзано како со миграцијата, така и со внатрешно-германските проблеми. Обичниот Германец не ја разбира причините за тероризмот. Од каде се појави “Исламска држава”, зошто исламистите се непријатели на Германија, активира напади на фестивали, организира напади … Луѓето не го разбираат тоа, бидејќи Германија сама по себе со никого не војува, туку напротив, се обидува да се помири со исламот.
Дури и за време на војната во поранешна Југославија / 1999 година / се соедини со САД, за да се заштити од Косоварите, кои исповедаат ислам. И ете ти – напади. Многумина не го разбираат тоа и се чувствуваат неудобно. Сега за економските тешкотии. Германија не само е навикната да живее во удобност, таа е умее да живее во него и многу направија за неговото одржување.
Поконкретно, во времето на Шредер / 1998-2005 / беше извршена најважната реформа на пазарот на труд. За разлика од Германија, Франција и земјите од Јужна Европа за последните 20-30 години не беа одржуваа слични реформи. Сега ситуацијата во Федералната република е посложена.
Има огромен проблем кој се чувствува особено од средната класа и сиромашните слоеви. Околу 10 години каматните стапки во банките не растат, бидејќи Европската централна банка се обидува да ја спаси европската економија, ресетирање на кредитите.
Базата на бургери се навикнати од генерации да штедат пари во банки и кога излезе во пензија да живеат од каматите. Денес тие се разбера дека парите им се девалвирани, освен тоа ужасно поскапеа медицинските осигурувања. За Германците, навикнати на финансиската стабилност, тоа е катастрофа. На пензија тие сакаат да живеат онака како што во својата младост, затоа се плашат да го изгубат претходниот стандард и инсистираат германските власти за стабилизирање на ситуацијата. Во пресрет на изборите политичарите треба да ги земат предвид овие расположенија.