Парламентарни избори во Русија нема да предизвикаат никакви потреси. Шемата за која се утврдува владејачката партија во Русија, е премногу добро позната од блиското германско минато, тврди DW.
Уште отсега е јасно едно: кога во неделата избирачките места во Русија ќе бидат затворени, се во политичкиот живот на земјата ќе остане по старо. Руската политика не се определува од Државната дума, туку од Кремљ, односно од претседателот Путин и неговата моќна администрација. Токму ваквиот развој на работите е предвиден дури во рускиот Устав, која дава широки овластувања токму на извршната власт. А откако Путин дојде на власт пред скоро 16 години, Државната дума постојано ја губи својата самостојност. Критички настроени Руси одамна го нарекуваат зборот “печатач”, бидејќи, според нив, задачата на Думата е само да ги печати законите посакувани од Кремљ .
Измени во селективното право во корист на “Единствена Русија”
Главниот инструмент преку кој Кремљ ја наметнува својата волја во Државната дума, е владејачката партија “Единствена Русија”, предводена од Дмитриј Медведев. И не е чудно што и на овие избори партијата е масивно фаворизира во административени медиумски однос. Нема сомнение дека “Единствена Русија” и понатаму ќе има сериозно мнозинство во Државната дума, дури и по првите проценки резултати од изборите денеска ќе предвестат слична супериорност.
Причината за тоа се крие во променетото изборно законодавство според кое 225 од вкупно 450 мандати во парламентот се распределени по партиски листи. А првите резултати од излезните пол ќе дадат информации токму за овие мандати. Останатите 225 места во парламентот се распределуваат во едномандатните изборни единици на мнозински принцип. И тука победа ќе добијат главно претставниците на владејачката партија и на кругови блиски до Путиновиот “Општоруски народен фронт”. Значи огромното мнозинство од победниците во едно-мандатните области на крајот пак ќе ја засилат фракцијата на “Единствена Русија”. Така таа повторно ќе стане најголема во парламентот.
Не смееме да заборавиме дека другите три партии во Државната дума – Комунистичката партија на Руската Федерација / КПРФ /, Либерално-демократската партија / ЛДПР / на десниот популист Владимир Жириновски и партијата “Праведна Русија” се нераскинливо поврзани со власта на Владимир Путин. Овие партии потсетуваат на партиите од поранешната ГДР – навидум тие зборуваат за постоење на политички плурализам, но де факто се целосно под контрола на Кремљ.
Затоа е тешко да се тврди дека изборите во Русија се навистина слободни и фер. Независно од сето тоа, во земјата не се креваат веќе протести, какви што имаше во 2011 година. Жестоките репресии против опозиционерите во последните години принудија многу од критичарите на Путин да емигрираат или да замолкнат, обземени од политичка апатија.
Приспивна изборна борба
Несодржинската и безживотната предизборна борба го сакаше токму тоа – да ги еутаназира гласачите, наместо да ги возбуди за учество во политичкиот живот. Патриотарскиот агресивен поход против Украина и конфронтацијата со Западот, подгреван од руските државни медиуми, заврши со останатото: руското општество сега е ставено под контрола од шовинизам, чувство за нејасна закана и политичка апатија. Во таа смисла не може да се очекува и висока излезност.
А сепак изборите имаат и еден интересен аспект. До нив беа пуштени две критички настроени кон Кремљ партии – “Јаблоко” и “Парнас”. Ако добијат повеќе од 3% од гласовите, тие би добиле финансиски средства од државниот буџет за финансирање на изборната кампања. А акоја надминат пет процентната бариера, би можеле и да влезат во Државната дума. Но, дури и тоа да се случи, нема место за претерани очекувања, бидејќи независно од конкретната распределба на местата во парламентот на Русија, Кремљ и понатаму ќе продолжи цврсто да ги држи уздите на руската политика.