Русија може да стане комплекс од самостојни енклави по периферијата на САД или кинеската економија. Или пак да направи технолошки пробив и до 2025 година да го заземе достојно место во новиот светски поредок.
Академик на Руската академија на науките, Сергеј Глазиев изложи седум сценарија за развојот на Русија во глобалната економија. Русија не може да плива низводно, кога двата геоекономиски центари – САД и Кина – водат исклучително жестока борба за глобалното лидерство.
“Економската политика е пасивна. Без да имаме сопствена стратегија, ние даваме иницијатива на странците за апсорпција на нашиот економски простор. Тие господарат на финансискиот пазар и го манипулираат, доминира на пазарот за автомобили и опрема, стоки за широка потрошувачка за трајно потрошувачка”, вели Глазиев. Постои ризик дека при пасивна политика Русија повторно ќе стане “адут” и “објект на агресијата на конкурентни светски држави”, како што тоа веќе не еднаш се случило во историјата. Според Глазиев во следната деценија се можни седум сценарија за промена на геоекономската положба на Русија во светот.
1. Тројно партнерство: САД, Русија и Кинеската народна република (НР Кина), ова е најпозитивен и најмалку веројатно сценарио, поврзано со прекинувањето на американската агресија и пристапувањето на САД кон стратешкото партнерство Русија – Кина. Сценариото претпоставува укинување на антируски санкции и “солидарна одговорност на големите држави за зачувување на мирот при процесот на глобалните структурни промени”. Само што кај пасивна позиција на Русија настаните можат да доведат до следнотоа најдобро негативно сценарио.
2. Изолација и интервенција, ова сценарио може да стане факт, ако американското раководство наместо денешната конфронтирачка линија се врати на претходната политика на приопштувањето на НР Кина кон економската симбиоза со САД – таканаречената “Chimerica” (China + America). Ако во НР Кина врвот завладејат проамерикански сили, тогаш Русија може да биде во целосна изолација, губејќи ги и девизните резерви, и надворешните пазари. При одржувањето на сегашната економска политика, а тоа ќе доведе до значителен пад на животното ниво и ќе создаде закана за евроазиски интеграција.
3. Изолација и мобилизација, суштината на ова сценарио е во тоа што “се уште се присутни во Русија научно-производствено, воено-технички, природно-ресурси и интелектуално-духовен потенцијал” кој ќе им овозможи на земјата да преживее и дури да се развие врз основа на создавањето на мобилизација на варијанта на економијата. “За тоа ќе бидат потребни нови кадри и во органите на државната власт, и во бизнисот”, предупредува Глазиев.
4. Американска колонизација, еве како експертот гледа извршувањето на ова сценарио: во услови на економските тешкотии во Русија се враќа доминацијата на проамерикански сили во внатрешната политика. За да се укинат санкциите, се прават отстапки под притисок на Западот. Тоа предизвикува нагло зајакнување на американската агресија, доаѓаме до организирање на “цветна револуција” и утврдување на марионетски режим, како што се случи во 1991 и 1993-та. Овој марионетски режим прави нуклеарно разоружување и дезинтеграција на постсоветскиот простор. Економијата на Русија се приватизира од американско-европски транснационални компании, а Средна Азија станува зона на доминација на Кина. Глазиев сепак забележува дека смената на администрацијата во САД родила надеж дека антируски агресија ќе престане.
5. Кинески протекторат, ако Русија не помине на стратешко планирање на економскиот развој врз основа на сопствени извори на кредитирање, тоа е вистинска содржина на “стратешкото партнерство со НР Кина” и ќе стане власт на еволуцијата на руската економија на интересите на кинескиот раст, вели Глазиев. “Масовните кинески инвестиции се насочуваат кон развојот на руските енергетски, агропромислени и транспортни комплекси кои се преориентираат кон потребите на кинескиот пазар. Воено-индустрискиот комплекс (ВПК) се развива во согласност со целите на надворешната заштита во интересите на Организацијата на договорот за колективна безбедност и Шангајската организација за соработка.
Остатоците од потенцијалот на граѓанската хај индустрија се апсорбираат од мешани кинеско-руски претпријатија. Русија задржува политички суверенитет и рамноправно воено-политичко партнерство со НР Кина “, прогнозира Глазиев. За успешно спротивставување на САД и агресија кинеската економија има потреба од руската примарни и енергетски ресурски. И кај ова сценарио руската економија” станува кинеска периферија “.
6. Комплекс од самостојни енклави, Глазиев разгледува и сценарио на статус кво. Во овој случај економијата на Русија и на целиот евроазиска унија “едвај ќе го издржи тестот на јазот од спротивниот притисок вршен од САД и Кина, меѓу старите и новите центри на светската економија”. На крајот руската економија, при такво сценарио, ќе стане комплекс од слабо меѓусебно поврзани енклави кои се служат со различни сегменти на глобалниот пазар. Ова ќе создаде предуслови за дестабилизација на политичката ситуација и транзиција кон варијантата “Американска колонизација”.
7. До 10% зголемување на бруто домашниот производ, на Русија ќе и ‘треба да им наложи на силите, за да премине кон претекнување на развој преку создавање на постапки од нова технолошка природа. Во овој случај Русија и евроазискиот економски сојуз (ЕАИС) би можеле да одат во чекор со Кина. Сегашниот слаб удел на ЕАИС во светската економија може да се компензира само во рамките на надворешниот круг на евроазиска интеграција, градејќи преференцијални режими на трговско-економска соработка со брзо растечки земји од Евроазија. Прво договор за создавање на таков режим во форма зона за слободна трговија веќе е склучен со Виетнам. Во ова сценарио, прогнозира Глазиев, стапките на раст на руската економија ќе достигнат максимални вредности – до 10% годишно зголемување на БДП и 20% зголемување на инвестициите.