Веќе не сум жив, затоа што она што бев пред да ме грабнат во Мали, е мртво. Таму бев убиен десет пати, сто пати, вели Серж Лазаревиќ / 53 година /, кој над три години беше заробеник на терористи во северозападна Африка.

Србинот со француски пасош Лазаревиќ беше киднапиран на 23 ноември 2011 година од страна на терористи од филијалата на “Ал Каеда” во Мали.

Ме “Киднапираа ме во градот Хомбура 3-4 дена откако пристигнавме во Мали. Бевме отишле таму да градиме фабриката за цемент за француска фирма. Владата на Мали  ни ја обезбеди сигурноста , дури и писмено, но залудно. Сега оваа гаранција на властите во Мали ја нема важноста, велат дека не можат да ја најдат “, раскажува Лазаревиќ, кој неодамна беше во Белград, пишувајќи на сајтот за  српски отвесник “Блиц”.  Од денот на киднапирањето во текот на повеќе од три години тој бил заробеник на терористите. Преживеал  пекол .

“Бевме десет киднапирани и околу 300 муџахедини. Во почетокот на агонијата ме прашуваа дали сакам да ме убијат или да ме заколат. Им реков дека избирам куршуми … Повеќе чисто е. Сепак, тие не сакаа брзо да  ни ги прекинат маките . мачно беше секојдневието наше. Ни кинеа месо  со клешти, жедните ни претепуваа. мене и мојот колега Филип Вердон не врзуваа за едно дрво:  ни ги врзуваа  очите и репетрираа оружје . Не пукаа … Седум пати така ме врзуваа  на стрелање.  Го права тоа, за да не полудат. на нозете постојано имавме синџири на рацете – лисици. Не спиевме … “, опишува Лазаревиќ.

Тој особено бил мачен, бидејќи во медиумите се појави приказна дека учествувал во војните во Босна, Хрватска …  и дека убивал муслимани. “Токму поради овие измислени приказни дека сум учествувал во војната во Босна, мене не сакаа брзо да ме убијат. Со физички тортура, ме трошеа Не знам од каде се појавија овие приказни во медиумите, а би сакал да знам. за време на војната во поранешна Југославија бев поголемиот дел од времето по работа во Бразил.Никогаш не сум војувал, но муџахедините не поверуваа “, раскажува Лазаревиќ.Со колегата Филип Вердон, заедно со кого бил киднапиран, Лазаревиќ бил 15 месеци во заробеништво. Тогаш француската армија започна воена операција во Мали. ” Тогаш како одмазда муџахедините го убија Вердон. Мојот пекол продолжи. Во пустината на ден ми даваа само по литар вода, живеев како животно и останав жив …ме  касна  и скорпија, блиску до срцето, но преживеаве “, ја продолжува својата приказна Лазаревиќ. Во пустината се обидел да се самоубие. Бил  сосема блиску до смртта. Во вакви случаи луѓето велат дека го виделе Бога или некој свој близок починал. Серж  ги видел и двајцата. “ми дава вода полна со тешки метали и ме зрачеа. Зрачењето беше најстрашното, по  целото мое тело . Се обидов да се самоубијам, заглавив  кол во стомакот. Бев во несвест. Го видов Бог и баба ми , која ми рече: “трпи , сине”. Верувам во Бог, го видов. Не верувам во црквата, но во Бог – да. Бев од неговата лева страна “, вели Лазаревиќ.

Светозар Лазаревиќ е ослободен по преговори од терористите од” Ал Каеда “на 9 декември 2014 година Не се знае колку  платила француската влада на терористите за неговата слобода. ” Во првиот ден во Франција, по ослободувањето, ме пречека претседателот Франсоа Оланд, црвен тепих, а уште утредента ме исфрлија. На никој не му  беше грижа за мене.  Во две банки во Франција ми беа испразнети сметките.Фирмата, која ја  имав во Франција, беше распродадена, а колата ми беше продадена на аукција. Истото се случи и со моите сметки во Бразил, каде банкарот ми рече: “Мислевме дека си мртов”. Но јас не бев мртов. Банкарите го продадоа мојот живот “, раскажува Лазаревиќ. Тој објаснува дека поради сето ова води неколку тужби во Франција и Бразил. Огорчен е и од Србија.” Роден сум тука, во Белград. Сакам Србија да ме признае за свој државјанин. Кога ме киднапираа, Србија не направи ништо за да ми помогне, но по сето тоа можеше да направи некаков гест на добра волја. Да покажат дека се грижат за своите граѓани. Што и да е … “, вели Лазаревиќ.

Тој не одлучил дали ќе ја тужи некого поради измислената приказна дека е шпион. Од последиците од мачењето не успева да се врати во нормален живот.” Ми требаа 9 месеци да прифатам дека сум клинички мртов.Температурата на телото ми е 31 степени. И на лекарите не им е јасно што се случува со мојот метаболизам. Она што ми се случува по мачењето, труењето и зрачењето во логорите на “Ал Каеда”, едноставно немам објаснување. Не знам како сум жив. И лекарите не знаат како. Но јас сум жив “, вели Светозар Лазаревиќ.