Вооружените сили на САД се способни да “убиваат и уништуваат”, но не ги постигнуваат политичките цели, затоа не треба да се нарекуваат најдобрите во светот, пишува The Nation.Претседателот на САД Барак Обама, излегувајќи оваа година со порака до Конгресот ја нарече војската на САД “најмоќна борбена сила во историјата”. Во 2001 година со аналогна изјава излезе Џорџ Буш помладиот.
“За овие години, кои поминаа меѓу овие два моменти на високополарна реторика, САД учествуваа во 9 конфликти … И еве каков рекорд постави најмоќната борбена сила во историјата на САД: нула победи, два порази, седум завршија” нерешено “- забележува авторот Ник Терса.
Тој се повикува на податоци кои “предизвикуваат депресија” обезбедени од Командата на специјалните операции на САД (SOCOM). Таа команда ги анализира конфликтите со учество на САД во последните 100 години, за многу од кои, како што забележува Терса, може дури и да не се знае.
Според него, најважниот заклучок кој може да се направи од извештајот на SOCOM, е дека многу од конфликтите засекогаш исчезнуваат во таканаречената сива зона. Со тој Зборот аналитичарот го карактеризира статусот меѓу мирот и војната.
Полковникот во оставка од американската армија, професор по историја Ендрју Басевич, коментирајќи ги податоците на SOCOM, потенцира дека иако такви политичари како Хилари Клинтон, велат дека САД располагаат со “најголемите вооружени сили”, тие молчат што всушност Вашингтон постигнал со своите инвазии.
“Ние покажавме дека не можеме да ги постигнеме политичките цели на убедлив начин и прифатливи средства. Тоа е воспоставен факт “- смета Басевич.
“Можеме да убиваме луѓе, можеме да уништуваме, но не и да ги постигнеме поставените политички задачи” – додава тој.
Ирак е еден од најсветлите примери. Во 2003 година тогашниот министер на САД Доналд Рамсфелд зборуваше за целите кои Вашингтон ги брка во Ирак: да се заштиат американските државјани и да го уништат оружјето за масовно уништување, да се ослободи ирачкиот народ.
Оружје за масовно уништување немаше, “ослободување на ирачкиот народ” доведе до смртта на огромен број луѓе, а што се однесува на заштитата на американските граѓани, сега тие се чувствуваат ранливи пред заканата од тероризмот по 11 септември, забележува авторот Ник Терса.