Половина од сите завојувани на страната на опозицијата во Сирија се џихадисти, други 25-30% се обожаватели на политичкиот ислам. Тие заедноја уништуваат или апсорбираат световната (секуларна) опозиција, која речиси не останала во северниот и централниот дел на земјата. Таквите податоци наведува во нивната анализа Фабрик Баланш од Вашингтонскиот институт за блискоисточна политика (ВИБП).
Во својот извештај експертот од БИМП го анализира бројот од Институтот за проучување на војната (ISW). Според нив, главна обединувачка карактеристика на опозицијата е дека таа речиси целосно е составен од сунити – при тоа 51% се салафитски џихадисти, кои се борат за преродба на “калифатот” и утврдување на шериатски суд во Сирија.
Други 25% од екстремистите во големите групи исповедаат политички ислам – не го сакаатшеријатот, туку исламски устав со заштита на слободата на вероисповед.
На секуларната опозиција во Сирија паѓаат 24% од сите големи групи, но ако се земат предвид и малите единици, нивниот број може да порасне до 30-45%, но се фрагментирани.
“Западот главно финансира световни групи, Ријад (СЕ) – сириските салафитски движења, а Доха (Катар) и Анкара – политичкиот ислам.
Во анализата се одбележуваат внатрешни противречности меѓу различните компоненти во опозицијата. На пример “Џебхат ан-Нусра”, која навидум се откажа од “Ал Каеда”, систематски ги уништува групите, кои се противат на нејзината хегемонија во регионот на Алепо и во провинцијата Идлиб. Главниот удар е нанесен по протурската и релативно световно ориентирана “Слободна сириска армија”, забележува Фабрик Баланш.
Крвавите противречности меѓу “Џеиш ал-Ислам” и “Фајла ал-Рахман” доведоа до губење на половина Покраини на Дамаск.
Во најсвежиот случај нападот врз Хама беше провален поради бетрпението “Џунд ал-Акса” и “Ахрар аш-шам”, кои се членови на заедничка џихад коалиција “Армија на освојувањата”.
За да не падне во ситуација кога целата опозиција и нејзините територии ќе паднат под контрола на џихадистите, од Вашингтонскиот институт и нудат на новата американска администрација да дејствува брзо и одлучно во поддршка на световните групи. Не се објаснува тоа како може да се случи, откако 90% од нив се наоѓаат на југ, оставајќи го северот и центарот на исламистите.
Самиот Фабрик Баланш забележува дека шансите за успех не се големи: “Таква политика ќе функционира слабо, ако Саудиска Арабија, Катар и Турција продолжуваат да ги поддржуваат исламистичките групи.”
Така укажаната слика објаснува зошто владата во Дамаск ги насочила сите нивни човечки и материјални ресурси кон спротивните групи во северниот дел на земјата. Станува јасно и зошто преговорите во Женева не одат.
Може само да се претпоставува тензиите, при што работат воено разузнавачки и аналитички служби на Москва и Дамаск за да не дозволат единство меѓу противниците на владата. Во секој случај може да сме сведоци уште долги години како Русија ќе користи Сирија како полигон за своите нови оружја.