Нападите во Турција како да немаат крај. Секој крвав нападја докажува двојната недалекувидост на владата во Анкара, што има сопствена вина за сегашниот ужас.

Војната во Сирија одамна се префрлила и на Турција. Земјата се соочува со две терористички закани кои ја поставуваат нејзинита стабилност под прашање: теророт на “Исламска држава” и терор на милитантните Курди. И двете опасности се сериозни, бидејќи самоубиствените напади сеат страв и ужас меѓу населението. За нападот во Анкара минатата недела одговорноста ја презеде групата “јастреби за слободата на Курдистан”;а се претпоставува дека “Исламска држава” подготвувала напад врз две германски институции во Истанбул.

Причините за двете терористички опасности треба да се бараат во соседна Сирија, но вина за нив има и самата Турција. Со политиката на отворени граници Анкара на почетокот овозможи на “Исламска држава” да си набавува оружје и борци низ турска територија.

Во тоа време Анкара гледаше во лицето на ИД корисна алатка за соборување на сирискиот владетел Башар Асад. Дури подоцна турската влада разбра дека духот веќе не може да биде вратен во ламбата и дека теророт на ИД порано или подоцна ќе се насочи и против Турција. Дури тогаш Турција се вклучи во борбата на меѓународната заедница против “Исламска држава”.

И втората терористичка опасност за Турција произлегува од сириската граѓанска војна. Воените успеси на сириските Курди беа двоен гнев за Турција: од една страна, бидејќи се тепаа против ИД поуспешно отколку другите, а од друга страна – бидејќи нивниот успех делува мобилизирачки и на турските Курди, кои почнаа да се однесуваат повеќе самоуверено пред Анкара.

САД не ја признаваат федерацијата на Курдите во Сирија

Токму во екот на одлучувачката битка за Кобане Анкара ги затвори своите граници, со што не им овозможи на турските Курди да помогаат на своите колеги преку границата. Ова доведе до протести против владата, кои ескалираат. Стигна дури до вистинска граѓанска војна во источниот дел на Турција, каде што беа уништени градови и стотици илјади луѓе се покажаа бегалци во сопствената земја.

Многу Турци се подготвуваат за крвава година. Воинствено настроените Курди се закануваат да ја пренесат војната од источните делови на големите градови во западна Турција, а ИД успеа да си создаде во земјата завидна мрежа поддржувачи, со чија помош остварува врски со трети земји. Една нестабилна Турција сепак не е во интерес на ЕУ, кој има потреба од оваа земја како партнер за мастеринг на бегалската криза.

Турција може да ја врати дел од стабилноста, ако го обнови дијалогот со умерените Курди, кој Анкара ги прекина пред една година. На овој начин барем едната терористичка опасност би можела да биде неутрализирана.

Frankfurter Allgemeine Zeitung, Frankfurt am Main