https://youtu.be/3av_m-TVuaU
На 9 октомври 1934 година, кралот Александар I пристигнува во Марсеј, за средба со пртседателот на Франција, за да ја зајакнат врската помеѓу двете страни. Кралот на Југославија се вози во автомобил заедно со министерот за надворешни работи на Франција.
Возилото се движи бавно, кога ликвидаторот Владо Черноземски, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација, излегува на улица и го застрелува смртоносно Александар, како и возачот.

Кралот на Југославија умира уште во автомобилот, возачот исто, а Луј Барту го губи својот живот во болница, поради неправилно лекување.
36-годишниот Владо Черноземски е застрелан на земјата од француски офицер и тепан до смрт од толпата. Има и верзија дека е застрелан од полицаец, а исто така и дека е какое застрелан, така и бит до смрт.
Убиството на кралот Александар е едно од првите политички убиства, запечатени на лента
Во моментот на пукањето човекот зад камерата се покажува на неколку чекори од колата. Точниот момент на пукањето не е снимен, но настаните пред него и потоа влегуваат во видеото.

Телото на возачот, кој е убиен веднаш, се навалува кон шофершајбната, правејќи го аголот на снимање уште поудобно за фаќање на последните мигови на кралот.
Следниот ден телото на кралот Александар I е транспортирано назад во Хрватска
Во Југославија се одржува погребот на кој присуствуваат над 500 000 луѓе, меѓу кои и многу шефови и водечки европски фигури. По церемонијата е погребан во Меморијалниот црква Св. Ѓорѓи, изградена од неговиот татко.
Интересни факти:
– Француската полиција не може да го идентификува Черноземски. Успеваат само да го регистрираат по тетоважата – череп со коски на крст и натпис “В.М.Р.О”. Погребан е во неодбележана гробница во Марсеј.

– За време на Балканската војна во 1912 година крунисаниот принц Александар води победнички битки во Куманово и Битола. На крајот на 1913 година за време на Втората балканска војна, по победата кај Брегалница, принцот е пречекан со цвеќиња. Се запира и прашува 7-годишно девојче по име Васка Зојчева каква е по народност.
Таа одговара дека е Македонка и принцот и удира шамар. За она што се случи брзо се слуша во Македонија и Бугарија. Во 1920 и 1921 година српските властиго откриваат таткото на девојчето, Данаил Зојчев и му нудат пари за да каже дека она што се случило е измислица, но тој категорично одбива.