Тие имаат родители, но растат како сирачиња: во последните години десетици илјади Молдавци ја напуштиле татковината – и деца. Фотографка Андреа Дифенбах ги запечати судбините приказните на неколку од овие осамени деца- пренесува DW.
Мама е на телефонот
Првично трите девојчиња живеат сами. Подоцна за нив се грижат различни луѓе, на кои нивната мајка им испраќа пари. веќе со години децата ги слушаат нејзиниот глас само по телефон.
Уште разделби
Најголемата ќерка на Тања веќе матурирала во Кишињев. Двете нејзини сестри во меѓувреме се кај мајка им во Италија.
Ако не беше баба
Пред седум години родителите на Каталина наоѓаат работа во Москва, а малку подоцна заминуваат за Италија. Оттогаш таа ги гледа многу ретко. Бабата на Каталина која своевремено живеела на село, се преселила кај неа и кај брат и Виктор, за да се грижи за нив.
Најпосле заедно
Отилияја е уште бебе, кога родителите нејзини плаќаат близу 4 000 евра за да заминат нелегално за Италија. Во текот на пет години ќерката им живее во Молдавија со нејзината баба, која ја викала “мама”. Пред една година родителите на Отилија добиваат право на легален престој во Италија. Оттогаш детето живее кај нив.
Без мама и тато
Крин и нејзиниот сопруг ја напуштаат Молдавија пред осум години. Долго време двајцата се трудат неуморно да ги исплатат долговите акумулирани покрај заминувањето. Нивните две ќерки – 9-годишната Наѓа и 6-годишната Алина – остануваат во Молдавија.
Пакети од странство
Три пати месечно Лилија испраќа пакети на своите деца. Денес семејството повторно е заедно – за 3 000 евра. Толку чинело трошење на децата во странство.
Детството без родители
Германската фотографка Андреа Дифенбах ги раскажува приказните на самохраните молдавски деца во својата книга “Земја без родители”: Andrea Diefenbach “Land ohne Eltern“, Kehrer Verlag.
