Во моментов соодветните играчи во Сирија – без разлика дали тоа е Западот, Русите или Иранците – немаат силни приговори 
Изгледа има 50 нијанси од изборот на терористичките организации: Овие против кои се борите; оние за кои ги затворате очите; и оние со кои правите привремени сојузи. Следниот текст е од официјална изјава направено на 13 октомври од висок функционер на Стејт департментот пред шефот на бирото на весникот “Хуриет” во Вашингтон: “Ние гледаме на курдските предели во Шинџар [што е во Ирак и се наречени Делови за отпор Шенген] како на ПКК [забранетата Курдистанска работничка партија]. Додека ги прифаќавме YPG како различни од ПКК, сега ситуацијата се промени. Откако ПКК е терористичка организација, ние не работиме со курдските групи во Шинџар. Не е можно овие предели да учествуваат во операцијата против Мосул. Во исто време таму има исто така и други групи во рамките на “Хашд ал-Шааб” [шиитска група], со кои не работиме. ” Оваа изјава ме натера да си сетам на насловот на една одредена книга: “50 нијанси сиво”. Оваа фраза го одредува многу добро она што во моментов се случува во етничкиот , секташки и верска мозаик во Ирак и Сирија. Изгледа има 50 нијанси при терористичките организации: Овие против кои се борите; оние за кои си ги затворате очите; и оние со кои правите привремени сојузи.
Во истиот дух изгледа дека има 50 нијанси на ПКК. “ПКК” е терористичка организација; нејзина гранка во Сирија не е терористичка организација; нејзино гранка во Ирак е терористичка организација, итн
Не може да престане фиктивни брак меѓу САД и подружници на ПКК во Сирија, Турција со операцијата “Штитот на Еуфрат” неодамна одлучи да распореди свои војници на терен, за да бидат прекинати територијалните освојувања на ПКК во Сирија, а исто така да ја оттурне “Исламска држава” (ИД) од границата. Бескомпромисната реторика му помага на Ердоган да изгради лик на силен лидер на домашен план.
Во моментов соодветните играчи во Сирија – без разлика дали тоа е Западот, Русите или Иранците – немаат некој силен приговор против военото присуство на Турција во Сирија. Сепак Ирак претставува многу посложена слика кој диктира Турција да биде многу внимателна во однос распоредувањето на борци на терен – најмногу во рамките на операција против Мосул.
Обраќајќи им се на јазикот на турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган,вели -вие очигледно не гледате никакви знаци на воздржаност. Од пред извесно време се користи реторика, која ги става под прашање договорите по Првата светска војна, кои во голема мера и ги даваат на Турција денешните граници, оставајќи богатиот со нафта Мосул надвор од територијата на новата република. Со давање на пораката дека Турција овојпат ќеси бара поголема улога во разврските , бидејќи стана поголема сила, Ердоган создава впечаток дека Анкара сака активна воена интервенција во Ирак. Но ако сте меѓународна или регионална заинтересирана страна, вие наскоро ќе имате и обучени од Турција локални сили,многу повеќе вклучени во операцијата против Мосул отколку турски војници; вие наскоро ќе дозволите на турските авиони да придонесуваат кон воздушната операција, отколку да има запалена турска реторика, иритирачк за за локалните племиња. Наместо да се занимавате со досадни вредност на Турција, што може дополнително да го усложни и онака сложената ситуација (и на тој начин се изложени на ризик од смрт, како што велат Турците), може да се земат во предвид турските стравувања и да оставите можност за ограничено присуство на Турција. Бескомпромисната реторика му помага на Ердоган да изгради лик на силен лидер на домашен план, а „нијансите“ да ги извршуваат работите .
———– Барчън Јнанч, . “Хуриет”