Првиот нуклеарен конфликт на нашата планета може да избувне не меѓу Русија и САД, туку меѓу Индија и Пакистан поради подигнување на проблеми со пристап до вода за пиење на полуостровот Индостан и конфликтите околу акваторијата на реката Инд.
Тоа го тврдат научниците од Универзитетот на ОН според публикација на “РИА Новости”.
“Базенот на реката Инд е водена” Саат бомба “, која може да експлодира во секој момент”, смета Владимир Смахтин, директор на Институтот на ОН за водни ресурси, животната средина и здравјето, кој се наоѓа во канадскиот град Хамилтон.
Научникот раскажува дека конфликтот за водните ресурси во Индостан се влоши во последните години. Буквално пред месец Индија најави дека го запира учеството во континуираната билатерална комисија за реката Инд, која ги регулира водните односи меѓу Индија и Пакистан од 1960 година. Тогаш двете страни потпишаа договор за водите на Инд.
Согласно договорот Индија доби право да ги користи водите на трите источни протоци на Инд, а Пакистан – водите на двата нејзините западни протоци и на самата Инд. Договорот беше предизвикан од загриженоста на Исламабад дека Делхи може да го лиши Пакистан од пристап до вода, ако ги блокира притоките кои минуваат низ територијата на Индија и меѓу двете страни да пламне уште војна.
Во септември 2016 година Индија за првпат изрази намера да го преиспита договорот или да излезе од него. Исламабад го оцени тоа како непријателско дејствување и изјави дека таков чекор ќе биде прифатена како “објава на војна”.
Експертите на ОН сметаат дека недостатокот на вода за пиење во Индостан навистина претставува многу сериозен и акутен проблем, кој може да доведе до војна меѓу двете соседни држави.
Дел од проблемот се должи на надворешни причини. Едната се климатските промени, кои ги намалуваат водите во притоките на Инд. Другата е зголемената потрошувачка на вода во Кина и Авганистан, кои граничат со Индија и Пакистан. Според научниците Инд и другите реки во Јужна Азија ќе настрадаат најсилно од климатските промени, а последиците – суши и хроничен недостиг на вода, ќе се појават најбрзо токму во овој регион.
Вториот дел на проблемот носи внатрешен карактер. Зголемениот дефицит на водни ресурси крие сериозен ризик од внатрешнополитичка нестабилност во Индија и Пакистан. Ова особено важи за Пакистан, каде нивото на потрошувачка на вода е високо, а политичкиот систем е на работ “на пропадната држава”.
Како што што забележува Боберт Ворсинг, еден од авторите на извештајот на Универзитетот на ОН, долгата конфликтна историја меѓу трите нуклеарни државни Пакистан, Индија и Кина дозволува да се зборува за крајно негативни прогнози.
Ова ја засилува и веројатноста од конфликт во наредните години, вклучувајќи и нуклеарен. Одбивањето од договорот од 1960 година само ќе ја зголеми оваа веројатност, посочува истражувачот.