Го прободеа десетици пати телото на Ромел Брум во обид да ја откријат вената и да му вбризгаат смртоносна инекција. Веќе 60-годишниот силувач тврди дека преживеал доволно за да се откупи од злобното кривично дело, кое го извршил пред 33 година, кога 14-годишната Трини Мидлтон ја прибирал дома со во друштво на двајца врсници.
Момците биле среќно возбудиме, бидејќи штотуку се вратиле од натпревар на омилениот фудбалски тим. Тројцата оживеано разговараат за развојот на спортската средба и не забележуваат дека зад нив оди огромен силивач.
Децата го напуштаат раздвижениот булевар и тој одлучи да дејствува. Тој отворено ја фатил за коса малата Трини и ја занели кон грмушки. Пријателите нејзиниа бегаат и не успеваат да реагираат адекватно. Предоцна помислиле дека треба да побараат помош.
Изгубени се вредни минути, во кои 28-годишниот Ромел Брум ја силува девојката и потоа ја убива. Полицајците во рекордно време успеваат да фатат. Тој дури и не се обидел да сокрие лицето за време на силувањето пред пријателите на Трини, кои го препознаваат без никакво двоумење. Собрани се и доволно други докази, вклучувајќи биолошки материјал.
За обвинителот случајот е фактички лесен да издејствува смртна казна за човекот кој уништува на одвратен начин еден допрва почеток на човечки живот. Самиот Ромел Брум се обидува да излаже во судот дека жали и би сакал да го врати времето назад за да ја поправи фаталната си грешка. Поротниците не му веруваат судијата исто така, луѓето во салата се подготвени да го линчуваат тој момент.
Но Америка е земја на законот и силувачи убиец треба да помине по канален ред за да добие одмазда. И токму така започнува еден од најчудните случаи во историјата на смртните казни во Америка. Брум еднаш влегува во онаа собичка, од која никој осуден на смрт затвореник не се извлекол жив. Само што тој тоа го прави.
Назначен од државата џелатот не успева да се справи со задача во 2009 година и го остав жив. Сега, седум години подоцна, судот нареди да биде направен повторен обид за законско убиство на Ромел Брум, а веќе 60-годишниот смртник се жали дека претрпел доволно ужаси, за да се смета за рехабилитиран пред законот и општеството.
Но да возиме по ред. Во онаа далечна ноќ 1984 година никој не се сомнева дека Ромел Брум треба на најбрз начин да биде пратен во пеколот за своето дело. Само САД и судскиот систем му дава шанса да поживее прилично откако судијата го осудил на смрт.
Охајо е меѓу државите кои љубоморно ја штитат смртната пресуда, но адвокатите на силувачот ги обжалуваат сите одлуки пред можните инстанци. Конечно стигнуваат и до гувернерот на државата, но и тој е апсолутно убеден дека Брум мора да умре. Најпосле во 2009 година во строго обезбедуваниот затвор, кој со децнии е дом на Ромеро Брум, пристигнува наредба за извршување на смртната казна.
На затвореникот му е сервиран луксузна вечера со телешко месо стек и вкусен десерт. Наутро свештеник влегува да го праша дали сака да се исповеда за старите гревови, а потоа стражарите го оковават и го поведуваат кон собата за извршување на смртна казна.
Зад огледало ѕид се собрале претставник на Министерството за правда, тројца новинари и родителите на убиената Трини. Пред нивните очи избраниот треба да ја изврши егзекуцијата лекарот го врзува каишот во горниот дел од раката на Брум, за да му фати вена и да внесе во неа смртоносниот коктел од натриум тиопентал (делува како анестезија), панкурониум бромид (за делување на мускулите) и калиум хлорид кој ќе запре срцето на убиецот. Едноставна на прв поглед задача да биде вметната венска инјекција излегува невозможна за избраните да ја извршат егзекуцијата.
Во текот на речиси два часа тие обидуваат да ја “фатат” венаата на осуденикот на смрт. Ги дупчат двете негови раце, нозе и други делови од телото. Подоцна еден од присутните новинари ќе раскаже: “Го прободоа десетици пати. Конечно затвореникот самиот почна да им помага. Диво контракција и опуштање на тупаница за да се покаже соодветна вена. И покрај тоа не се добиваше. Болката му беше ужасна и тој се дерешеа, молејќи сето тоа да се заврши. Глетката беше потресна дури за роднините на неговата жртва и тие ја напуштија просторијата “.
