Најголемите предизвици за рускиот претседател Владимир Путин и пред органите на федералните и регионалните власти се разгледуваат од експерти во Санкт Петербург на конференција “Шеста година од претседателството: Агрегација на резултатите или нов почеток?”.
Резиме од публикација во EADaily.
1. Путин веќе влезе во историјата, а може да се зборува за размерите, за диверзификација на успесите, но самиот влез во историјата е непобитен факт. За жителите на Русија заминувањето на претседателот од политичката сцена е апсолутно неприфатлива опција. Се потврди кажаното од Путин за кризата во либералниот модел во меѓународните односи и либертарианскиот модел во економијата.
2. Путин може да го повтори потегот на Елцин со кој тој влезе во политиката. Направена е претпоставка дека за време на следниот претседателски мандат Путин ќе почне бара свој наследник, нов лидер, кој ќе ја предводи земјата. Сега бил најубав момент кога е во зенитот на својата популарност. Имало знаци дека ја подготвува земјата да живее без него. Новите облици најверојатно требало да бидат издигнати во 2018 година и да биде повторен како настан сличен во ератана Борис Елцин.
3. Тогаш минусите во државата биле во нејзиното управување и кадровската политика, кога не се исполниле предвидувањата на либералните експерти за за распадот на Русија и на нејзината економија. Истовремено со тоа пред Русија стојат не помалку внатрешни и надворешни предизвици на кои раководството на земјата може да реагира попрофесионално.
Почнувајќи од Елцин, во Русија се формира харизматичен модел на управување заснован на верата во исклучителните квалитетни карактеристики на шефот. Овој модел дејствувал и сега – нивото на довербата кон Путин, која изнесува 82%. Овој модел, од една страна, обезбедува некаква стабилност во државата, но од друга страна, води до управување исклучиво водено од “личен режим” на цели сектори во животот на општеството – економија и политика. Во тоа може да се види слабоста на не државата. Може да се случат лоши настани, ако Путин предвремено и неочекувано ја напушти функцијата. Се буди тревога при извршување од Путин ротација на гувернерите без јасни критериуми. Понекогаш биле заменети гувернери на релативно слаби области.
4. Русија е на прагот на голема административна реформа. Руското општество почнало да се сфаќа себеси си како единствена земја дури на постоечката територијална нееднаквост, станува голема пречка за заеднички развој. Постои колосален јаз меѓу можностите на териториите на земјата и доведување во прашање ефикасноста на рускиот федерализам. Почна постепено да си пробива пат на сфаќање дека административно-територијалната поделба на државата не одговара на реалноста на 21 век. Фрагментација на земјата на региони со различни области, центри и републики создава многу проблеми. Структурата на регионалните власти всушност е доживување на време. Токму за тоа Русија има потреба од нова административна реформа.
5. 2017 година ќе помине во знакот на емулација на русата елита. Годината може да се претвори во година на понудени од елитата нови економски модели. Сега во земјата имало три конкурентни центари на развиен економски концепти за понатамошен развој на Русија. Се очекува принципиелно противење меѓу нив.
6. На Путин ќе му се наложи да ги признае ДНР и ЛНР. Русија стои на прагот да ги признае ДНР и ЛНР и одлуката требало да е неопходна и правилно. Русија и без тоа со години требало да трпи санкциите на Западот.