Живееме во денови кои истовремено може да бидат застрашувачки и забавни, денови кога владејачките класи оспоруваат секакви ограничувања на самоиронија, логика или причина. Аналитичарите постојано се преиспитуваат за навреди против некој големец (речиси секогаш претседателот Реџеп Таип Ердоган) во статии во кои дури и не се споменуваат имиња (вклучувајќи го и тоа на Ердоган). Целосно празна колона во весникот исто така може да биде под истрага, бидејќи “тоа може да биде исполнета со погрдни зборови против претседателот”. Или некој многу важен маж може да скокне против публикација во која се споменати “корумпирани мажи насилници, мачители и силувачи” и да поднесе жалба: “Почитуван судија, јас сум човекот кој овој автор го навредив во оваа статија.” Судијата може да помине тешки времиња, додека одлучи кој треба да е вистинскиот тужител, ако има десетици големи штипки, тврдеа дека имаат “корумпирани, насилници, болна и силувач” од статијата. Тоа би било забавно.
На 6 септември нашите колеги во редакцијата на весникот во Истанбул имаа некои непоканети гости. Стотици мавтааа со стапови… бандити, извикувааа исламистички и проердогански слогани фрлаа врз зградата со камења. Не е изненадување дека толпата беше предводена од Абдурахим Бојнукалн, член на парламентот од владејачката Партија на правдата и развојот (АКП) и поранешен шеф на младинската организација на партијата. Бојнукален, почитуван пратеник, вети дека сите ние, кои не сме фанови на Ердоган, ќе “изчезнеме од Турција”, кога Ердоган доби и дополнителни извршни овластувања “какви и да се резултатите од изборите на 1 ноември”.
Е прашањето е “Како”? Дали АКП ќе одобри закони кои забрануваат “несипмаптии на претседателот” или “недоволно страсно восхитуваш на претседателот”? За тоа, тие ќе мора да испитаат речиси 50 милиони. Турци. Ќе испратат 50 милиони. Турци во работни логори поради турската “Културната револуција”? Ќе се дополни ли…Дали тие за уставот, ќе му ги дадат на Ердоган дополнителните овластувања по кои тој така страсно копнее?
Како со околу 200 места во парламентот, а им се потребни 330 за прогласување на референдум? Или пак ќе го укинат уставот со воена сила, тврдејќи дека се демократски избрана влада? Како тие ќе принудат шестмина од десет Турци страсно да го љубат својот претседател? Преку насилна колективна психотерапија? Турски Гулаг за сите кои одбиваат да го обожуваат високиот лидер? Често сум тврдел дека исламот како религија може да биде плуралистички, но исламизмот како политичка идеологија – не. Нема умерен исламизам – има изслямизам и негови повеќе бесни форми. Вкупниот именител меѓу екстремно насилство, насилство, помалку насилство и ненасилни навестувања на исламизам е дека приврзаниците на секоја од групите се однесуваат со апсолутна самодоверба дека секоја од исламските практики на групата (систем на верувања) се вистинските практики , исправната верба, и сите муслимани кои се еретици, треба да бидат “научници” да влезат во патот на “вистинската практика” (системна верувања) или да бидат казнети ако се откажат.
Иронично во овој глупав, но често деспотска или исполнета со насилство игра на различни исламистички групи можат да бидат видени да се закануваат едни на други како “неверници”. Неодамна социјалните медиуми на Исламската држава во Ирак и Левант (ИДИЛ) качија на интернет фатва,која повикува кон смртта на Ердоган за соработка со САД во воздушните напади против џихад група. “Смртна казна” беше потпишана од судија од ИДИЛ , шеикот Абу Хабаб ал-Ирак, и вика Ердоган “отстапник”, кој треба да биде убиен поради “пролевање на муслиманска крв”. Ердоган е отстапник … Чиста лудост? Без сомнение. Склони ли сме да ги нарекуваме овие луди “радикални исламисти”.
А што да кажеме за “умерените исламисти” од АКП? Не, тие не не обезглавуваат како автори на публикации – засега. Наместо тоа, бидејќи тие се “умерени”, за среќа не “радикални”, тие само сакаат ние “да изчезнем одовде”. Ви благодариме за тоа, дека нема да не егзекутираат сите по изборите на 1 ноември. Ви благодариме за тоа дека сте “умерени”. Вистината, иронично, е дека проердоганските “умерени” исламисти гледаат на нас, како на световните луѓе, на ист начин, како “радикалите” од ИСИС гледаат на Ердоган. За “умерените” ние сме изроди ,отстапници, бидејќи не го сакаме Ердоган, додека за “радикалите” Ердоган е отстапник, затоа соработува со САД. За среќа, во оваа војна нема да има победа за никој исламист – ниту “умерен”, ниту “радикал”.
—————
Бурак Бекдил, весникот “Хуриет”.