Грчкиот туризам мора да се бори не само со кризата, но и против пламнатите измислени предрасуди и маѓепсани клишеа. Не недостасуваат и крајни примери, како оние во репортажа од полуостровот Халкидики:
“Зошто да се грижите? Имаме сонце, море и добра кујна. Се ќе преживееме”, вели Фрошо Хаѕилиаду додека тураше германско кафе во чашите. 50-годишната жена живее во идилично рекреативно гратче на полуостровот Халкидики, каде што кризата речиси не се чувствува. “Ако си во туристичката индустрија и умееш добро да стопанисуваш со парите, не ја чувствуваш кризата”, уверува таа.
Хаѕилиаду држи мал пансион за туристи, а освен тоа веќе 20 години работи како рецепционерка во еден хотел со пет ѕвездички. Сопругот држи мал ресторан и покрај другото одгледува кокошки и зеленчук од сопствена градина.
“Само Германците веќе не сакаат да доаѓаат”
Хаѕилиаду се жали за кризата само по тоа што германските туристи од година во година се намалуваат. Наместо нив доаѓаат Руси, Бугари, Англичани, а во последно време дури и Турци. Германски туристи веќе ретко доаѓаат, а оние кои продолжуваат да го прават, тоа се дамнешните клиенти, речиси пријатели и секое лето се сместуваат кај Хаѕилиаду, у остануваат верни. “Ужаснати сме од она што Германците го пишуваат за нас”, вели темнокосата, слаба жена која зборува слободно германски, живеела до осум годишна возраст со родителите во Германија и многу ја сака германската култура.
“Каде се создадоа овие предрасуди, дека сме биле мрзливи, не си ги плаќаме сметките и во нашата земја е неизвесно ?, прашува таа.” Ако немаме што да јадеме, соседите секогаш ќе ни дадат нешто. Да не би и Германците да се однесуваат како нас? “, Прашува Хаѕилиаду. Таа прочитала во весник дека Германците веќе се плашеле да одат на одмор во Грција, бидејќи можеле да бидат нападнати.” Кажете им ве молам дека во Грција досега никој не извадил нож на германец “, инсистира жената.
Во едно кафуле седи германскиот туристи Петер Валтер. Тој е за првпат во Грција, дошол поради својата жена,на која многу и се допаѓа грчката кујна. “Дојдов со цврста верба дека поради кризата тука веќе ништо не функционира како што треба, дека ќе има хаос и дека луѓето гладуваат”, вели тој. Меѓу неговите колеги се ширеа крајно негативни претстави за Грција – се зборувало како Грците воопшто не работат, не плаќаат даноци и само молат за уште пари од Германците. Во Грција сепак Валтер на место се убедил дека луѓето не си дозволуваат дури пауза за ручек. “Пред банките нема редици, никој не се жали од големите долгови на земјата, кои сега треба да се враќаат”, уверува Валтер. И, очигледно загрижени поради неодамнашните погрешни претстави за Грците, додава: “Единствен кој е во криза, сум самиот јас – само се прашувам како може малку да знаеме за овие луѓе и затоа многу да веруваме на она што се пишува за нив во германските медиуми. ”
Тешко е денес да си пријател на Грција
Хари Херман не е изненаден од клишираните претстави. 55-годишниот човек е по четврти пат во Грција – во 2007 дошол за прв пат. Но уште тогаш негови конзервативни роднини го предупредувале да не оди таму. Хари Херман сепак отишол и уште првиот пат се убедил дека широко распорстранетите во Германија претстави за Грција и Грците во никој случај не одговараат на вистината. “Кога тргнав оваа година, познаници ме предупредија дека храната била веќе само со купони, а пак ксенофобијата и омразата против Меркел и Шојбле требало да се излее и врз мене.” Сите предрасуди се измислени. Тоа е крајно неправедно спрема земјата и луѓето, коментира тој.
Ирињи Панделуди не може да си најде место од гнев, штом се сети за двајцата возрасни Германци, кои престојувале во домот минатиот месец. Им ја дала најубавата соба во мал пансион – со балконче и поглед кон морето, климатизирана, телевизор, интернет пристап и појадок . Сето ова – за 70 евра за ноќевање. Двајцата се однесувале претенциозно и бесрамно со неа, вели 65-годишната жена која од 30 години работи во туристичката индустрија.
“Дојдовме да видиме со очите колку се мрзливи Грците”, рекол нејзиниот германски турист. “Па, видете ме тогаш”, одговорила Панделуди на арогантниот гостин. “Двајцата сме горе-долу на едни години. Ако цело лето работите како мене – на температури меѓу 30 и 40 степени, наутро од шест до 23 часот навечер и без еден ден одмор – догодина пак дојдете, ќе одмарате бесплатно”.
Самата таа веќе живеела бесплатно, изјави германскиот гостин: “Такви купишта пари ви насипавме на вас, што сега сè тука во пракса е наше.”
Специјалистите во туристичката индустрија се едногласни: грчката туристичка индустрија уште долги години ќе треба да ја поднесува штетата што кризата ја нанела на земјата и луѓето во форма на предрасуди. Замислувајќи ја како “црна овца” значи губење на имиџ и никако нема да е лесно тој да се опорави.
Но не беше ли друго смислата на туризмот воопшто?


