Неговиот татко, дедо и генерации нивни предци исто ги  посветиле животот, за да седат на оваа клупа, у да ја вардат  црквата,  во која се претпоставува дека  е  гробот на Исус. Тоа  го кажува самиот Ал Хусеин и вади 20-сантиметарски железен клуч од внатрешниот џеб на кожната  јакна.

Овој клуч е единствениот кој  ги отклучува импресивните дрвени врати на црквата, обврска која според Ал Хусеин е дадено на неговото семејство од Саладин, султанот, кој го освојува Ерусалим од крстоносците во 1187 година – еден од многуте пати во кои тоа свето за христијани, муслимани и Евреи, место го менува владетелот, пишува BBC

Саладин сака да е сигурен дека црквата нема да биде урната и запалена  од неговите браќа муслимани – нешто што се случува во 1009 година, кога фатимидскиот калифот ал-Хаким наредува  голем број цркви во Светата земја да бидат изгорени, вклучувајќи ја и црквата на Божјиот гроб на Исус,   а потоа син на ал-Хаки дава одобрение црквата да биде изградена повторно во 1128 година .

“Затоа Саладин му го дава на нашето семејство клучот за да ја чуваме црквата. Тоа е чест за нашето семејство.И нешто повеќе, не е чест само за семејството , но и за сите муслимани во светот “, категоричен е Ал Хусеин.

Членовите на семејството на Ал Хусеин, заедно со друго муслиманско семејство – Нјусејбех, станаа составен дел од сложената материја на црквата  каде што е  Божјиот гроб.

Комплексот сега се користи од шест различни древни цркви – Римокатоличката црква, грчката православна црква, ерменската православна црква, сириската православна црква, етиопската православна црква и коптската православна црква. Секоја од нив има монаси кои живеат таму.

Во историјата на односите меѓу верските заедници во овој комплекс секогаш биле сложени, понекогаш доведуваал до насилство за тоа која црква кој дел од зградата  го контролира.

Секое утро, кога портите на црквата се отвараат во 4 часот., Членовите на двете семејства – или претставник назначен од нив – се таму , и  она што се пројавува  е како церемонијален чин на соработка.

Муслиманскиот претставник  ја отклучува и отвора вратата, а потоа свештеник од римокатоличката, грчката православна или ерменската православна црква, кои се менуваат во ротацијата, ја отвора другата врата однатре, додека свештеници од останатите свештенството  го надгледуваат ритуалот. Истото се случува и кога црквата се затвора во 19 часот.

Туристите и поклониците, кои доаѓаат тука поминуваат покрај овие муслимански старатели, кои седат на клупата во поголемиот дел од денот како  рутинска обврска кон семејството и бизнисот. Историчарите не можат да определуваат од колку наназад во времето датира оваа традиција, но и не направиле сериозни обиди да  го побијат наследството.

“Ова е нешто основно, како и  многу работи во црквата. Тоа е традиција “, вели Рејнд Коен, професор по меѓународни односи на Еврејскиот универзитет во Ерусалим, кој ја проучувал црквата и напишал книга” Спасувањето на Божјиот гроб “. “Навистина мислам дека тоа е едно од скапоцените камења на Ерусалим”, додава тој.

Додека семејството на Ал Хусеин го држи клучот, семејството Нјусејбех е натоварено со физичка работа со  отворање и затворање на вратата на црквата, обврска која тие следат назад во времето до 637 година, кога калифот Омар прв  го донесува исламот во Ерусалим, објаснува 67-годишниот Уајех Нјусејбех кој седи на клупата до Ал Хусеин.

“Нашето семејство пристигнува во Ерусалим за првпат со Омар и оттогаш му е наложено да ја брани црквата од вандали”, раскажува Нјусејбех на чија визит-карта пишува дека е “Чувар на црквата на Божјиот гроб”, и тие се горди на таа обврска .