Александар Ањоли, 65-годишен сарајлија со италијанско потекло, два пати, 1975-1978, беше личен телохранител или во безбедносниот прстен на Маршалот додека тој ловел во околината на Бугојно. Со носталгија во неговиот глас и очите фиксирани во далечина, Александар се сеќава на неговите скапоцени детали. Започнува со анегдота.
Тогашните политичарите со Тито позираа за еден фотограф односно беа пред мечката капиталец поставена пред влезната порта во зградата на ловиштето. Таа беше закачена на ѕидот. Не треба да се забележи дека Јосип Броз ја убил мечката.
– За да се релаксира атмосферата Тито, се пошегува на свој начин – се сеќава Ањоли
„Другари, јас штотуку добив вест од другарот Николае Чаушеску во Карпатите фатиле голема мечка ја закачиле на ѕид. Што мислите за нашата мала да ја растегнеме малку така ќе биде најголемата мечка уловена во Европа?“, рече Броз и се смеевме сите.
Тито уживаше во лов. Тој секогаш имаше три пушки, но неговата најмила беше винчестеката. Според Ањоли тој имал стандардна процедура за подготовка пред да оди на лов. Броз станувал наутро околу четири часот за да провери какво ќе биде времето тој ден. Тогаш ќе одеше низ вилата Горица, ќе пиеше кафе на терасата, а потоа ќе ја запалеше пурата и читаше весници. Потоа тој веднаш ќе го подготвеше своето оружје.
Интересно е тоа што весниците наменети за Тито до вилата Горица пристигнуваа со хеликоптер, а пурите директно од Фидел Кастро. Ањоли потсетува дека пурите биле спакувани во алуминиумски контејнери на кои пишувале: За Тито од Кастрао.
– Кога ќе заминеше од Бугојно, тој ги делеше пурите кои не можеше да ги пушат. Благодарение на нив толку многу пати Тито ми доаѓаше во спомените. Александар Ањоли не е случајно во безбедноста на Тито. Работел во Службата за државна безбедност. Оние кои беа во близина на Тито: готвачите, келнери, кројачи … не беа случајно избрани. Ањоли тврди дека тие биле проверени илјада пати. Тој сам поминал низ оваа постапка. Можеби неговата олеснителна околност беше дека тој некогаш беше најмладиот секретар на СКЈ. Имаше само 19 години.
Потсетувајќи се на старите денови, Анјоли дури и не можеше да ги спомне Титовите пудлици. Тие беа мали и бели, кои можат да се видат на неколку фотографии на Тито со Јованка Броз. Кога Тито ќе се врати од ловиштето и пред да биде на виделина, кучињата почнуваа да се однесуваат чудно. Ањоли вели дека пудлиците знаеја кога Тито ќе дојде до нив и тогаш скокале дури до два метри во височина.
Ањало случајно дозна дека Тито никогаш не носел пари во својот паричник. Кога Тито еднаш тргнал за Ливно, во еден момент се сетил дека го заборавил паричникот. Тоа беше причината зошто едно возило од колоната беше одвоено и се врати во ловиштето. Човекот кој беше испратен по паричникот беше љубопитен и погледна околу него.
– Во паричник имаше само партиска книшка, лична карта и некои други лични документи.