Во документот, кој треба да го оправда потегот на Анкара сепак има повеќе компромати и контрадикторности  отколку оправдани објаснувања за нелогичност и предавнички напад во грб.

Писмото ја  става под сомнение и компетентноста на воената команда на Турција. Идентификувањето авиони – “натрапниците” како Су-24,  којзнае зошто Турците не можат да утврдат на која држава тие припаѓаат. Со истите оправдувања тие можеа да ги  нападанат француски или американски бомбардери. Но тие многу добро знаат дека авионите на коалицијата се американско и француско производство. Турското разузнавање исто така прекрасно знае дека на оружје во сириските ВВС се само стариот  Миг-21 и Миг-23. Односно по патот на елеменарачки метод на исклучувањето Турците  можеле да претпоставам дека овие Су-24 се реализирале од руската авиобаза “Хмејмим”, уште повеќе, дека тркагот на авионите  се фиксираат од радиолектронските е средства за контрола на Турција, наведуваат воени експерти за  кп.ру.

И уште еден важен момент – во писмото до ОН црно на бело се подедува  дека пилотите се предупредени за приближување кон турската граница, а не за ПОВРЕДА. Турците прават и уште една моронштина. Наместо да си молчат тие ги објавуваат радиозаписите на воените диспечерите кои на не особено добар англиски за 10 минути монотоно повторуваат:

“Ти се приближувате кон воздушниот простор на Турција. Веднаш променете го курсот “. И овие предупредувања почнуваат на 30 километри. од границата, речиси веднаш по полетувањето на руските авиони. Овде следи и математичка загатката која нема научно објаснување.

Во исто писмо до ОН се наведува дека Су-24  прелетал во воздушниот простор на Турција 1,15 милја за 17 секунди. Односно со брзина 243 милји на час, или 391 км / ч. Но, тоа е брзина за слетување, а на 6000 метри в во грб Су-24 е погоден  со речиси 1.000 км / ч. Она што се разигра по соборувањето на рускиот самоубиец, исто така не е адут за Турците. Цела недела пред нападот Анкара предупредува  дека Русија ги бомбардира селата на сириските Туркменистанци и гинат мирни жители.Вистинското лице на тоа мал племе со турски корени го звиде целиот свет на видео, фотографирани од самите бандити и “случајно” покажа заедно со нив новинари.

Две бело-портокалови куполи на падобран со пилоти, кои се катапултира, непречено се спуштаат кон земјата. Под нозете им останува уште километар, кога по нив откриваат ураган  осд стрелба и оган од “умерените опозиционери” од “Бригадата на Туркменистанци”. Пукаат со автомати, со рачни и со големокалибрски  митралези, извикувајќи хистерично “Алах акбар”!.

По неколку часа станува јасно дека е застрелан копилотот на Су-24 Олег Анатолиевич Пешков. Вооружените до заби дивјаци радосно позираат до насилните труп на рускиот офицер. Тие во еуферијата не капираат дека   по оваа “фотосесија” лицата им се веќе познати , кои се што се и дека времетраењето на нивниот живот од денес натаму ќе падне нагло под стредностатистичко  ниво, забележува дописникот на кп.ру во Сирија Александар Кац.

Авио апитанот  Константин Валериевич Мурахтин ќе  слета во шумска област. Во опремата има се тоа за опстанок и маскирање за неколку деноноќија. Минути подоцна од руската авиобаза во Латакија полетуваат на спасувачка операција хеликоптери Ми-24 и Ми-8. Десантните единици прекрасно знаат дека веројатноста да падне под оган е 100-процентна. Екстремистите во очекување на спасувачкиот тим веќе заземале  удобни позиции.

Рафал од големокалибарски митралез го пофодува  моторот на Ми-8, кој иако оштетен успева да слета. Маринците скокаат и заземаат кружна одбрана. Недостасува  само еден – загинува Александр Михајловиќ Позинич.

Веднаш слетува уште еден хеликоптер и успева да ги евакуира навреме руските десантџии. Бидејќи терористите веќе се насочени кон нив со тежок противтенковски комплекс TOW, американско производство, доставени преку Турција за “умерената опозиција”. Ракетираниот т и претходно испразнетото хеликоптер се распаѓа на делови .

Спасувачката операција сепак продолжува. Во напад хеликоптери Ми-24 ги  прочистуваат грмушките од исламистите, кои се обидуваат да дојдат до местото каде што е  приземјен Константин Мурахтин.

Кон него веќе напредуваат и неколку групи од руските и сириските специјалците. Околу 23 часот прв до капетан Мурахтин стигнуваат сириски командоси кои се инфилтрирале во заднината  на противникот.

Во 2 часот по полноќ рускиот пилот е изведен на територија, контролирана од страна на Армијата на Дамаск, и час подоцна веќе е во авиобазата “Хмејмим”. Тука веднаш е прегледан во болницата. Нема сериозни повреди, освен дека малку куца , сведочи дописникот на Russia Today Роман Косарев, кој исто така бил повреден претходниот ден во Латакија при напад на терористи. Истиот ден пилотот Константин Мурахтин излезе од болница, пречекан со овации од  другарите борци  и новинари, пред кои рече: Должен сум да се вратам во Сирија и да се одмаздам ​​за својот командант.