Тие се загрижени и заклучокот  гласи дека покрај намалувањето на  бројот на  несреќи, расте бројот на умерените и големи настани.Според нив катастрофите  со скала на Фукушима и Чернобил  и можат да се случат почесто од 1-2 пати на 100 години, а катастрофите од помал размер, како овој во САД АЕЦ “Три милји Ајленд”, можат да произлезат на секој 10-20 години, соопштува ftimes.ru.

Научниците ги проучувале извештаи, научни трудови, печатот, официјални документи и пораките во весниците. Тиеги   оцениле штетите од секоја несреќа, земајќи предвид фактори како губење на имотот, казни, премии за осигурување и обновување на животната средина.

Специјалистите велат дека стандардната методологија користена од Меѓународната агенција за атомска енергија за прогнозирање на несреќи и инциденти, е крајно недоволна.

Според нив треба да се подобрат технолгиите користени при создавањето на самите нуклеарни реактори.

Чернобил, СССР, 1986 година – 259 милијарди долари Фукушима, Јапонија, 2011 година – 166 милијарди доалара

Цуруга, Јапонија, 1995 година – 15,5 милијарди долари,  ТМИ, Пенсилванија, САД, 1979 година -11 милијарди долари Белорск, СССР, 1977 година – 3,5 милијарди долари Селафијлд, Велика Британија, 1969 година – 2 , 5 милијарди долари Атина, Алабама, САД, 1985 година – 2,1 милијарди долари  Бохунице, Чехословачка, 1977 – 2 милијарди долари ,Селафијлд, Велика Британија, 1968 година – 1,9 милијарди долари , Селафијлд, Велика Британија, 1971 г – 1,3 милијарди. долари , Плимут, Масачусетс, САД, 1986 година – 1,2 милијарди долари, Chapelcross, Велика Британија, 1967 – 1,1 милијарди долари Чернобил, СССР, 1982 година – 1,1 милијарди долари Пикеринг, Канада, 1983 година – 1 милијарда долари Селафијлд, Велика Британија, 1973 година – 1 милијарда. долари.