Впрочем, неповторливиот Петре М. Андреевски, во колосалниот роман „Пиреј“ најдобро ги опишува токму овие настани. Козарот и владин советник Миленко, пред да го урива споменикот, требало да го прочита „Пиреј“ и да се информира дека под него всушност лежат коските на илјадници Македонци присилно мобилизирани од страна на бугарската војска. Како илустрација за трагичната судбина на македонскиот народ во тие времиња можеби најдобро сведочи надгробната плоча на гробот на Лисковски Петко од с. Могила, која ја објавувам како дел од оваа колумна.
Деновиве на Твитер беше објавена фотографија на едно семејство наши млади интелектуалци кои заедно со две прекрасни дечиња со иселенички визи во рацете чекаат на пасошка контрола за влез во Нов Зеланд. Се работи за доктори на науки, кои докторирале на Кембриџ, но за нив нема пристојна работа во Македонија. Нивното место го заземаат Латас, Оливер Андоновски, Миленко и слични на нив. Тие се скапо платени да ѝ даваат поддршка на бандата криминалци што ја водат државата. За младите доктори на науки од Кембриџ нема место во денешна Македонија предводена од Никола Груевски, а дали така ќе остане – вие ќе одлучите на 11 декември.
Koлумната на Александар Тортевски во целост шрочитајте ја тука