За време на конференцијата на Американската вселенска агенција (НАСА) беа презентирани најновите откритија за Сончевиот систем.
Новото откритие на НАСА е во врска со леталото Касини кое од неодамна кружи околу Сатурн и неговите месечини, но овој пат на главната тема е Енцелад, шестата по големина месечина на Сатурн.
Однадвор, до неодамна изгледаше како сите месечини во Сончевиот систем најмногу сличен со Месечинаата – студена и непријатни за живот. Сепак, под тешки услови на површината под неа се крие животна средина која може да биде потенцијално корисна за развој на форми на живот.
Имени, на судениот Енцелад под површината има океан место различни хидротермални активности. Овие активности предизвикуваат исфрлање на водена пареа и парчиња мраз на површината на Енцелад.
Научниците веруваат дека постоењето на течна вода е од клучно значење за опстанокот на живиот свет, и најновите резултати од истражувањето, објавени на конференцијата, покажаа дека Енцелад под површината е потопло отколку што досега се претпоставуваше.
Иако претходните прелети на сондата Касини покажаа дека мразот е на површината на јужниот пол веројатно околу 18-22 километри дебел, новите податоци укажуваат дека водата под јужниот пол може да се наоѓа на само 5 километри под покривката.
Покачената температура е особено евидентна во трите појаси наречени “тигар ленти”, во кои има најсилни хидротермални активности, иако се чини дека оваа област не е активе.
Она што е најважно е тоа дека на површината избива водена пареа кои содржат водород, а се знае дека овој елемент е извор на енергија на земјата и на микроби.
Млазеви на топла вода, се појавуваат од пукнатините на океанското дно и во реакција со околните карпи како последица на тоа се произведува голема количина на водород. Тогаш гасот се ослободува преку мразот во вселената, а во прилог на тоа покрај водород, се наоѓаат и траги на метан.
Траги од тој елемент може да укажуваат на постоење на methanogenesis – процесот на формирање на метан која предизвикува активност на микроби.
“Температурите во близина на три активни области се значително повисоки во споредба со оние околу нив. Во идните мисии, ќе се обидеме да дознаете што навистина се слурчива на топлиот океант на јужниот пол, и дали навистина животот може да се развива “, изјави научник Линда Спилке од Лабораторијата за млазен погон на НАСА.
Енцелад, сателит на Сатурн, е со среден дијаметар од околу 500 километри, тој е пронајден од германско-британскиот астроном Вилијам Хершел на 28 август 1789 година. Именуван по гигант Енцелад од грчката митологија.
НАСА уште во 2006 година најави дека на фотографиите добиени од Енцелад кои ги има направено сондата Касини открини се гејзери на течна вода, а подоцна беше откриено дека се под површината на Јужниот Пол е веројатно длабочините на океаните се околу 10 километри.
Во септември 2015 година, НАСА научниците се врз основа на мерењата на “движење” во текот на Енцелад орбитира околу Сатурн – наречен libration, покажа дека слојот на мразот не е цврсто поврзан со суштината, што го зајакна теоријата дека на Енцелад е глобален подземни океанот, или дека трошеи вода само концентрирана во јужниот пол.
Касини мисијата е заеднички проект на НАСА, Европската (ЕСА) и вселенска агенција на Италија.
Студијата е објавена во списанието “Sajens”.