Со години истражувачите од целиот свет се обидуваат да ја откријаттајната на турско семејство, чии членови се движат на чуден начин – тие одат на раце и на нозе. Петмина браќа и сестри на возраст од 18 до 34 година од село во провинцијата Хатај, Јужна Турција, ги инспирираат научници од целиот свет во последните 11 години. Членовите на уникатното семејство одат “на четири нозе” и можат да се наоѓаат во вертикална положба само за кратко. Поради тоа живеат осамено, не излегуваат меѓу луѓето.
Според една од теориите одењето на семејството Улас наликува на движењето на приматите. Нејзините поддржувачи сметаат дека семејството е пример за “обратна еволуција”. Но неодамна американските научници дошле до заклучок дека начинот на движење на браќата и сестрите е последица од ретка болест поврзана со промени во малиот мозок.
Во извештајот истражувачите велат дека одењето на членовите на турското семејство не личи на начинот на движење на приматите. Тие тврдат дека всушност таа е резултат од наследна болест, што е предизвикано од хипоплазија на малиот мозок, поради што се усложнува чувството за рамнотежа. За адаптација семејството развило свој начин на движење.
Во 2005 година, британски истражувачи забележале дека одењето на браќата и сестрите се разликува од онаа на приматите. Сепак турскиот еволутивен биолог Унер Тан тврди дека браќата и сестрите кои имаат оштетување на мозокот, страдаат од болест наречена синдром на Унер Тан. Луѓето со овој синдром одат, потпирајќи се на четирите екстремитети, и комуницираат со едноставни фрази.
This picture taken October 22, 2005, shows a man from a family with 19 children walking on his hands and feet in southern Turkish province of Hatay. Three sisters and a brother in this family are unable to walk on their legs. Some scientists believe that this could point to a missing link to when man’s earliest ancestors moved on all fours. Picture taken October 22, 2005. TURKEY OUT REUTERS/Anatolian – RTR1C7OP
Светот дознава за првпат за браќата и сестрите, чии родители се движат апсолутно нормално, по излегувањето на документарен филм посветен на нив. Двете ќерки и син постојано “одат” на дланките и нозете, а другите две деца понекогаш успеваат да одат исправени.
Идејата за биолошката еволуција на видовите е сериозно изложена од Чарлс Дарвин со објавувањето на “Потеклото на видовите” во ноември 1859 година. Од тогаш, научниците ги сметаат човеколикте мајмуни како блиски роднини на човекот, судејќи по морфолошките белези. Во 19-тиот век е распространето мислењето дека најблиските роднина на човекот се шимпанзото и горилата. Се смета во тоа време дека човекот има заеднички предок со други африкански човеколики мајмуни.