Непознат, изненадувачки феномен го натера светот повторно да зборува за судбината на несреќниот потонат брод Титаник. 105 години откако бродот потона на дното на Атлантскиот Океан, на него почнало да живее и расте најголемиот, повеќе чуден кооперативен организам.
За овој неверојатен факт прв пат отворено зборуваамикробиологот Рој Килимор и авторот на книгата „Духот на“ Титаник „Чарлс Пелегрино.
Пред повеќе од една деценија двајцата научници изјавија дека оклопот на бродот е обвиен од интелигентна мрежа од меѓусебно поврзани бактерии кои се хранат на неа. Потеклото на овој комплексен ентитет е непознат, дури и вонземски.
Се претпоставува дека истиот тип на микроорганизми живее во океанот на сателитот на Јупитер наречен Европа. Истражувачите веруваат дека бактериите живеат во голема структура и користат заеднички микробен јазик.
Со него тие комуницираат интелигентно и разменуваат значајни информативни знаци. Овој јазик е извонреден, составен од хемиски или електрични сигнали. Таквиот феномен се нарекува „кворум сензација“.
Со тоа, микробните заедници се препознаваат едни со други и ги чувствуваат своите постапки, создавајќи организација, интеракција и раст. Микроорганизмите на металниот оклоп на Титаник остануваат, создавајќи и разградувајќи ја ’рѓата‘ на површина еднаква на четирикатна зграда.
Мрежата на чудовиштето полека го освојува оклопот на бродот, се храни од и околу железото и со неговите „заковки„. Таа прави дупки во неговиот челик. Остава зад себе рѓосани формации во форма на мраз и приврзоци кои се со вкупна должина од над 900 метри, кои се нишаат при носот на урнатиот пловен објект.
Живата мрежа составува единствена комунициска мрежа на суперорганизам во ледените води на океанот, каде притисокот е монструозен. Низ оваа структура, низ нејзините канали поминуваат течности богати со железо, морска вода, сулфур и електрични сигнали.
Тие прво требало да се појават, а потоа се развиле во прстен или структура слична на стеблото. Тие се многу деликатни. Конечно, веројатно е дека тие ќе се распаѓаат во фина прашина, велат истражувачите. Тоа е системски процес на рециклирање на железо и враќање назад кон природата.